348 H U G B E IJ E R M A N 



Zooalsonze haadelsbepalingen in de bijzonderheden tot modellen verstrekten 

 voor alle die volken, weike begeerden den handel ook bij zich te vestigen, 

 de nijverheid aaa te kweeken , en de zee haren tol aan het land te doen 

 betalen^ 1 bad onze stem in het groote beginsel van viijheid even zoo mogen 

 gelden ! 



Droegen de Nederlanders , zoo als wij zagen , den palm der Avijsheid weg 

 in zulke gewigtige zaken, en dat voor de Engelschen, ivier naam 

 alleen reeds genoeg schijnt oni bij sommigen bet denkbeeld op te wekken 

 van al die dcugden , welkc den man en burger zoo wel staau; beeft geen 

 volk de verdraagzaambeid minder in onverschilligheid, de vrijbeidsliefde ia 

 wetteloosheid doen ontaarden en beter de zuiverbeid zijner zeden bcwaard 

 bij de verleidelijkste magt om die in weelderigen rijkdom, door wereld- 

 handel verkregen, te bederven, — boeveel aantrekkelijks moet de gescbie- 

 denis dier Nederlanders dau niet daardoor reeds hebbcn ! — Uitlokkender 

 nog vv'ordt die gescbiedenis als \vij bedenken, dat bet slecbts zeer kleiue 

 beginselen zijn geweest , waarvan dat volk uitging , en dat bet, na een 

 strijd , bloedig en lang, als nog geen volk gestreden bad, tot lets groots 

 werd in weerwil van de natuur en de menscbeu , die 't wilden belelten , zoo 

 dat zij , die ligt te tellen waren, over ontelbaar velen bun invloed uitoefen- 

 den ; dat bet van dien invloed minder misbruik maakte , dan andere volken 

 in gelijke omstandigheden gedaan liebben, en zijne magt tot behouden 

 aanwendde, geenszins tot vernietigen. Die gescbiedenis biedt al verder het 

 tafereel aan van een volk, bij zoo veel gematigdbcid in voorspoed, 

 reel volbarding in tegenspoed bezittcnde ; van een volk dat, benijd door alle 

 andere volken en belaagd en aangevochten door velen en veel magtiger , zijn 

 geburen, steeds op de wacht of in het strijdperk voor eigen volksbestaan en 

 de vrijheid van Eiiropa, toch nog lust gevoelde, er middelen voor over bad 

 en aanleg toonde , om het in elk vak van kunst of Avetenscbap ver te brengen, 

 en vele groote mannen beeft voortgebraoht , die de menschheid tot eere ver- 

 strekken ; van een volk eindelijk dat , hoe klein ook , zich een eigen taal beeft 

 weten te vormen , eene taal , Avelke den dicbter en rcdenaar niet meer 

 verlegen laat dan eenige andere , en wel uit dien tongval , welke elders door 

 beschaafden als een slecbts gebrckkig, wanluidend, boersch middel voor 



