HUGOBEIJERMAN 



geschiedenis toch staat Jat woord Amsterdam te lezen, en waar zijn de 

 Nederlaudsche taal en letteren naonze hevrijding van 't Spaansche juk vroeger , 

 waar beter beoefend dan hier ? 



Is het , om nog eens terug te komen op liet onderwerp dezer redevoering , 

 is het niet te Amsterdam, dat vosdels heerlijke zang fkederfk hehdrik het 

 welkom Lracht , toen die Vorst er godsdienstige verdraagzaamheid kwam 

 aanbevelen , en leven er de nakomelingen niet van die mahnen, welke den 

 Prins daarin hielpen en « waer stads raethuys moed op droeg » en nog op 

 draagt ! Is het niet te Amsterdam , dat de ondcrdnikten uit alle landen een 

 toevlugt vonden en waar zelfs zij ontvangen -werden , welke men elders in 

 Nederland afgewezen had ! Is het niet te Amsterdam , dat het opriglen van 

 kweekscholen tot vorming van Godsdienstleeraars vergund werd aan hen, die 

 van de kerk van staat verschilden ! Was het Amsterdam niet , dat het onregt 

 den volgeren van armihius aangedaan daardoor vergoelijkte ! Is het niet in 

 het raadhuis te dezer stede , dat het manmoedig besluit genomen word, om 

 zich liever op de vvallen in stukken te laten houwen, dan cene dienstbaarheid 

 aan te nemen, welke Amsterdams burgers nooit voorheen gekend hadden! 't 

 was in die veege oogenblikken , toen de Fransche lelievaan van Naardens toren 

 wapperde ; toen Amsterdam bijna alleen de gansche Republiek Avas , of althans 

 door hare bonding het wankelend overschot dier Republiek schraagde. Waar 

 eindelijk zou het doorzigt onzer vaderen in bandelsbelang beter te leeraren 

 zijn dan in die stad, waar men wijzen kan op onafzienbare reijen van praal- 

 gebouwen , die elk toei-oepen , wat de handel uit een moeras kan te voorschijn 

 brengen ! 



Wei wist ik , wat er toe behoort, om als opvolger op te treden van eenen 

 TAR kampeh: een' man, van wien het moeijelijk te zeggcn is, of liij meer 

 uitblonk door veelheid van kennis en de zucht om die algemeen te maken , 

 dan wel door zuiverheid van ziel en verbeelding en door kinderlijke eenvoud 

 bij warmte van hart voor allcs , wat anderer Avelzijn kon bevorderen. Maar 

 ik vertrouwde tevens , dat verschillende aanleg , al kan ook hetzelfde niet 

 verwacht worden , toch de hoop op eenige goede vrucht niet te eenen male 

 onmogelijk maakt. 



Aan mijne ernstige pogingen zal het althans niet haperen , cm die billijke 

 verwachting eenigzins te verwezcnlijken. 



