.li/A : R E D E V E R I N G. o :> U ' 351 



. Ik wend inij tot u , aclitbare rei van mannen , welke ik voortaan in een 

 meer bepaalden zin dan vroeger inijne Anibtsbroeders zal mogen noemen. — 

 Wanneer ik bedenk hoe gij , Ilooggeleerde Heeren , den eigenaardigen roeni 

 \an deze groote stad , dat zij niet cnkel den liandel , maar ook de gclecrdheid 

 hoogscliat, op eciie waardige nijze ophoudt, en dat de namen van dc jneesten 

 uwer verder gaan dan onzc grenzen, dan gevoel ik welaan deneeaen kant iets 

 ontmoedigends , want, mijn nttam zal voortaan somtijds naast den uwen staan, 

 voortaan zal ik ook eene plaats onder u innemen: maar aan den anderen kant 

 wekt mij de gedachte op , dat gij niet minder naar den roem van wijslieid en 

 beschaving strceft , dan naar dien van geleerdheid; en waar deze drie vereenigd 

 zijn , wat zou daar voor den mittigen en aangenamen omgang nog te wenschen 

 blijven? De welwillendheid van dd meesten uwer is mij reeds gebleken, en 

 ik mag mij daarmede immers vqrder vleijen, dewijl ik durf vaststellen , dat 

 er niemand onder u is , welke niet datzelfde voor alle dingen wil , wat ook 

 de eerstc mijner wenschen is : der studerende jongelingschap nuttig te zijn , 

 den aanleg van ieder student zoo veel het kan te ontwikkelen, en zoo 

 mogelijk elk hunner tot een zelfdenker en sieraad van Let vaderlandte maken. 

 Dien wensch koesteren wij alien en het is de band, welke ons alien omvat , 

 hoe verschillcnd ook de middelen mogen wezen , elk onzer daartoe door zijne 

 roeping voorgeschreven. 



i'ljn zulk een gewigtig punt hetzelfde te willen , dat is reeds eene groote 

 schrede tot die vriendschappelijke gezindheid , welke ik van mijne zijde steeds 

 jegens u alien wensch te betoonen , en waarin ik mij bij u ten hartelijkste 

 aanbeveel. .C7 ...j i j,: u'li : 'li 



; , , •■ .-. •'■ ..! 



Het gevoel eener onvervulde behoefte zou bIj mij overblijven, moest ik dit 

 gestoelte verlaten zonder ook u toegesproken te hebben , Jongelingen, die het 

 sieraad van deze doorluchtige schole zijt, en uit wier midden deze stad en het 

 vaderland eenmaal mannen verwacht, waar kerk en staat roem op mogen 

 dragen. 



Volgens het kanonike regt ontstaan er geheiligde betrekkingen tusschen 

 hem , die door den doop in de kerk wordt ingewijd en hem , die ten doop 

 heft, 't Geen er in dit denkbeeld waarlijk roerends , ja vcrhevens is, mogen 

 wi] dat niet overbrengen op onze betrekking jegens elkander, al is die dan 

 ook anders gevvijzigd? Weldra toch ontstaat er , zoo ik hoop, tusschen u en 



