A I' n ; R A T I 0. V / I 308 



imitatione , ex pulchri sensu , ex poetici ingenii natura et ex artis praeceptii 

 explicare atque ponderare didicerzt: quam quidem poetarum interpretandorum 

 rationem, inaudito Teteribus vocabulo , Aestheticain liodie vacant. 



Neque solum a generosae poeseos imitatione cautionem habet fidei historicaa 

 exploratio. Exstiterunt omnibus saeculis , qui res parum sibi compertas 

 posteris tradere aggressi, falsa pro veris traderent. Exstiterunt, qui temporum 

 memoriam ad eas partes componerent, qiias in pbilosophia sequebantur. Exsti- 

 terunt etiam turpissima legitimae historiae dehonestamenta. Quoties eniin 

 ira ac studio abrepti, alii ornando auxerunt, quod alii vituperando afflixerantl 

 Quam superstitiosa credulitate aut callida perfidia suis quisque opinionibus 

 Historiam accommodavit I ut illud statutura esse debeat fixumque , quod jam 

 ante viginti saecula pronuntiavit polybius , ad Historiam tractaudam eum 

 animum afferendum esse, ut judicare nos oportere existimemus. 



Quamobrem cum multae causae judicii nostri sinceritati adversentur , 

 auxilia contra sunt comparanda. Adversatur autem primum, quod animus, 

 aliarum rerum yoluptate abreptus, parum defigitur et intenditur in id, quod 

 judicio subjectum est. Solet hoc vitium primam omnium artium Historiam 

 afiligere, crescente scribendi Icgendiquc fervore. Queinadmodum enim illae 

 fabulae, quas Graec'i Milesias dixerunt, ab ea urbe nomen habent, ex qua 

 primi Graecorum Historici prodierunt, c.vbmus mu.esius, heg\t\eiis , diobysius, 

 alii, ita fervescente historiarura lectione , ubivis exsistit scriptionis genus, 

 aliquid quidem historicum continens, sed iiclionis plenum, et inagis delec- 

 tationis quam utilitatis causa inductum, et a doctis quidem ingeiiiosisque 

 viris saepius tractatum, neque doctis viris despiciendum , quo tamen — dicam 

 enim A. A. quod sentio — corrumpitur Yeri sensus apud eos, qui, ut mureti 

 verbis utar , mugtum bibunt , quod vini ceteris acrtmoniam atque austeritatem 

 non ferunt, Manat ita per lectorura vulgus properalae lectionis, non item 

 cogitandi judicandique consuetudo: cujusmalisi quem immunc-m esse cupimus, 

 snbigere animum ejusoportet, et lentae meditationi adsuefacere, ne praestigiis 

 quibusdam captus mentem a veri judicio secum auferat praecipitem. Illud 

 nntem , si quaalia disciplina, praestat accurata veteris doctrinae interpretatio, 

 quae; a verbo ad verbum procedens , singula, ne literarum apicibus quidem 

 neglectis, ad Grammaticam normam exigendo et critica lance ponderando, 

 nihil inexploratum relinquit , nihil non pensitalum. Quid ? quod ea paw 



