O R A T I 0. i u . . i 385 



„.i.,..i,*.Ji.;i..:ii. ■■ A N N T A T I 0. ^ 



Pauca quaedatn , brevitatis causs4 , ut fit , non pronuntiata , in oratione plene jam 

 legenda praebentur, Huic annotationi reservavi , quae ad illustrandam meam de religionis 

 Christianae vi ad vere erudiendos hominum aninios sententiam praemonuissem , nisi magna 

 copia rerum de fatis Athenaei memorandarum impedivisset , quominus amplior introductio 

 coram auditoribus fierct. Lectoribus forte non ingratum erit , ea nunc bio addi. Sequentia sunt : 



Ut aurum in fodina varium , sic in mentis animique nostri veluti thesauro , variae 

 eximii valoris facultates et proprietates delitescunt , quae nonnisi debita cura gnavoque labore 

 in lucem protrahi atque ad proprium splendorem expoliri queunt. Quo praestantiores 

 autem fructus , quam aurum et gcmmas et pretiosissimas quasque res corporeas , generi 

 humano aiFert , ad Dei similitudinem quodammodo excultus , hominum animus immortalis , 

 eo magis necesse est , animorum culturam institui ratione ad eorum originem , indolem 

 consiliumque , quo creati sunt , apte composita. Haec vero cultura a nobis ipsis non 

 unice , quin potius dicam , parum modo dependet. A Deo oriundi sumus , qui cum sui 

 imaginem nobis impresserit , et banc ob causam , dicere possumus : Tov xx) yivoi; ifffiiv. 

 Hoc suum genus , ut sua origine dignum sc gereret , non sibi reiiquit , sed inde a mundi 

 primordiis, sapientissimc educavit Pater Coelestis. " ,' ' ' 



Principio quidem , ex creatoris veluti manu recens prodiens homo , omnium rerum 

 imperitus ac plane rudis , multisque periculis et illecebris expositus , peculiari uuminis 

 Divini egebat ductu , institutione et auxilio. Sine hac ope , quamvis praestantissimis 

 corporis animique donis instructus esset , quo sc verteret nescivisset , his naturae beneficiis , 

 secundum auctoris voluntatcm , utj ac frui minime didicisset. 



Sed si primi homines , hac ope usi , nihilominiis jam suo exemplo docuerunt , qaam 

 facile judicandi atque cligendi libertas , naturae nostrae propria in turpissimam -ac perniciosis- 

 simam licentiam verti possit , quid de posteritate eorum dicendum erit? Num illi pulchrius 

 ac tutius liberum suum arbitrium scqui sc potuisse , ostenderunt? Nonne deinceps in 

 pejus ruerunt , quotquot Deum ducem non sequentes sibi ipsi tamen mirifice sapere vide- 

 bantur ? Quamvis variis artibus eminuerint , an pietatis erga Deum et virtutis studio 

 aeque eminuisse animique adeo eorum ad ingenuam humanitatem eruditi fuisse diccndi 

 sunt? An naturae spectaculo non abusa fuit magna pars hominum ad superstitiosum ac 

 stupidum operis Divini, non aguito invisibili opifice, cultum? Quantis erroribus , quam 

 foedis vitiis ansam dedit haec stupiditas unicique veri creatoris ignoratio ! Quam late 

 serpslt , per seculorum decursum , haec mortalium ruditas! Quam mancam atque imperfectam 

 reiiquit summorum caeteroquin variisque doctrinis excultorum ingeniorum culturam ! 

 Profecito , nisi rebus humanis , opportune , semper intervenisset ipse Deus , caelestique sua 

 institutione , ad bene beateque vivendum , hujus terrae incolis , per vates sacros , viam 

 commonstrasset , actum fuisset de omni humanitate atque eruditione. Irritum fuissot Dei 



C c c 



