SW HUGO BEIJERMAN REDEVOERING. 



mij eene vcrbindtenis van uitnemenden aard: of zou het mogelijk wezcn, 

 vreemd en onverschillig en koud jegens elkander to blijven, waar de een het 

 beste mededcelt, vat de mensch geven kan , waarheid, often minste 't geen 

 hij er na het meest naauwgezet onderzoek voor houdt ; en de ander die ont- 

 Tangt, niet maar om daar zijn gemoed lijdelijk in te doen berusten , raaar 

 ten einde die bij zich zelven verder te doen ontkiemen en vruchten dragen? 



Wanneer gij uit liefde tot de studie studenten zijt, dan is uw lot een 

 benijdenswaardig lot , want dan wordt mve borst vervvarmd door een vonk 

 Tan die gecstdrift , welke niet verdooft al klimmen de jaren , en die moed 

 geeft tegen de mogelijke teleurstellingen d?r •weield ; de studie tocli beloont 

 dan altijd de studie; zoo \indt gij de geestdrift Van een jcunses von hulleb 

 niet onbegrijpelijk, en haalt dc scliouders niet medelijdend op, als een Augustus 

 THiEKRij er zich gemakkelijk over troost dat hij de gezondheid heeft ver- 

 loren en dat het licht zijn door nachtstudie afgemat oog niet meer vcrheldert; 

 want het waren offers , die Lij der wetenschap bracht , en hij achtte die offers 

 voor haar niet te groot. 



Moge het mij gelukken , iets van die Tvarmte voor de studien bij u levendig 

 te houden. Uwe liefde voor allcs viat het vadcrland betreft , uw nationaal 

 gevoel zal inij daarbij behulpzaam wezen. 



In dezelfde betrekking, waarin ik nu tot u spreek , sprak hier eens tot 

 studenten een man , wicns naam mij nimmer over de lippen koint zonder het 

 levendigste gevoel van hoogachting en erkentelijkheid. Hij keurde mij zijne 

 belangstelling niet onwaardig en de vcrbindtenis tusschen een welvvillend 

 leermeester en volgzaam kweekeling ging tot harlelijke vriendschap over. Al 

 leefde de onvergetelijke khmper door geen daden en geschriften, hij zou leveu 

 in het hart zijner leerlingen. 



Laat mij met dien Avensch besluiten, (in deze betrekking kan ik ^ee.n 

 vuriger vormen,) dat, als ik niet nicer zijn zal, mijii naatn met iets van 

 die gewaar wording door mijne studenten wcrde uitgosproken , als waarmedo 

 ik zoo even den naam dicns grooten en goeden mans genormd heb. 



*idiovo i 



