u . . :. R A T I 0. 367 



qui apti fiant , ad totam vitam, etiam quatenus Uteris dedita est, secundum 

 Dei TOluntatem dirigendam. 



Hac sapientia talibusque principiis imbuti scientiarum cultores , an aliter 

 fieri potest quin , continuis stimulis , magis magisque incitentur ad ingenii 

 animique sui dotes gnaviter ac prudenter suscitandas atque excolendas, ut, 

 indicate Dei consilio, secundum datam sibi occasionem , satisfacere queant? 



In hoc exercitio omnem quidem ignaviara fugiunt nullique labori parcent, 

 sed simul omnem evitant temcritatem pravamque ambitionem. Quid valeant, 

 quid ferre recusent ingenii sui vires , modeste inquirunt , sapientissimi illius 

 moniti: tiosce te ipguni, bene memores. Etenim , quod omnium aetatum 

 sapientes docuerunt, in cognitione sui esse fundamentnm felicitatis neque 

 ulla re in plura aut graviora mala prolabi hominem quam sui ignoratione , 

 idem Christi doctrina , ubique , egregie inculeat. Speciatim quoque ad 

 ingenii animique facultatum ac bonorum modestam existimationem accom- 

 modat eandem sententiam. Hinc ilia effata , quibus Christian! admonentur 

 ne supra modum sapiant , neque obliviscantur , non omnibus eadem , neque 

 eodem modo, sed singulis varia, et unicuique suo modo, a Deo Christoque 

 concessa esse mentis animique dona. 



Hoc autem de sui cognitione monitum , ad evitandam , in doctrinarum 

 studiis , non solum modo temcritatem , sed et pravam ambitionem et super- 

 biam , in suum usum convertere oportere hodiernos Christianos , probe 

 animadvertit Justus talium effatorum interpres. Suis igitur donis contentus 

 eaad debitum usum excolere ac perficere mavult , quam alteri illius, propria, 

 quibus se destitutum esse perspicit, invidere. Vel minima dona necessaria 

 esse judicat. Nee quenquam despicit , quem carere videt iilis , quae in se ipse 

 detegit. Nee suorum ostentatione alios provocat sciens nihil se habere, quod 

 non divinitus acceperit. Cum nobili vero humilitate ardentem animi fervorem 

 conjungens sapientiae humanitatisque apud se repertas scintillas minime 

 extinguit , sed indesinenter suscitat , atque adeo ad omnia praeclara , Divine 

 adspirante numine , inflammatur. 



Sed videndum porro est , quomodo Christiana religione permoveantur literati 

 homines, ut sua mentis animique bona ita suscitata, ad normam institutionis 

 magistri sui an domini Christi, pie impendere studeant in Dei honorem. 

 la-Non adeo rebus terrenis sunt intenti sinceri Christiani, ut coelestium 

 obliviscantur. Erga Patrem coelestem directa quoque ofiBcia observanda 



