REDEVOERING 40» 



van CLOTis' hof, even als of het dat van lodewuk XIV veare; vooral die mis- 

 kenning der waarheid door de eenvoudige verhalen uit de kronijken te versie- 

 ren en , uit zucht vooreen' bevalligen stijl, op te schikken, zoodat de helden 

 der middeleeuwen ten tooneele treden in het gewaad der 18«lc, bah ante heeft 

 de geheele inleiding, voor zijne Hertogen van Bourgonje , gewijd aan de be- 

 schouwing der verkeerde inzigten zijner landgenooten in de vroegere geschie- 

 denis; hoe zg eene welgeregelde maatschappij hebben gezien, waar niets dan 

 wanorde heerschte ; hoe zij deze vorsten hebben uitgekozen als toonbeelden 

 van wreedheid en altoosdurende verkeerdheid , ben beladende met al de onge- 

 regtigheden hunner eeuvf ; anderen als helden , wier edelmoedigheid , zacht- 

 aardighcid , Leschaafdheid niets, tclfsin den tegenwoordigen tijd, te wenschen 

 zouden laten. 



Zoodanige Onderzoekingen zijn, ook bij ons , onder de eerste vereischten , 

 zal men eenmaal eene waardige geschiedenis des vaderlands te voorschijn zien 

 komen. Om dit tehelpen bevorderen, moeten de jongelingen, reeds in hunne 

 studiejaren , meer dan een algemeen denkbeeld van onze geschiedenis erlangen. 

 Zij moeten haar reeds als wetenschap liefhebben en beoefenen. »•"« 



Doch om een volk , om deszelfs voortgang en teruggang in beschaving 

 •vvel te leeren beoordeelen , moeten niet slechts de eigenlijk geschiedkundige 

 bronnen , maar de letterkunde in 't algemeen gekend worden. Zal nu de 

 jongeling , tot een' afgetrokken , geschiedsonderzoeker gevormd , het veld van 

 taal- en letterkunde niet schaarser betreden , en onze dichters en beste 

 prozaschrijvers voorbijzien? 



Neen, mijne Hoorders ! het tegendeel ! — 



Hij , die zich tot de eerste en oorspronkelijke geschriften gewend en zich 

 die eigen gemaakt heeft , zal hij niet meer geleerd hebben , dan de geschie- 

 denis in engeren zin? Hij heeft de taal, de wijze van uitdrukking beter leeren 

 kennen, dan door al de regelen der Grammatica: hij volgt de geschiedenis 

 door middel der bronnen, doch verzuimt geensziiis de schrijvers, die daaruit 

 reeds geput hadden. Te gelgk valt daai'door de vorming, de teruggang, de 

 de herleving onzer taal- en letterkunde in het oog. Hij ziet , hoeveel beter 

 de taal van melis dan van iiekrica van erp is ; hoe mabnix die nit het verval 

 opheft; hoe hooft die volmaakt en brakdt hem volgt; hoe de stijl, bij 



