R E D E V O E R I N G. 



Hebt dank , Edel Achtbaren ! voor het in mij gestelde vertrouwen ! Het is 

 mijn hoogste wensch om , onder uwe bescherming , iets tOe te brengen tot 

 den alouden en gevestigden roem dezer doorluchtige school , die , God gete 

 hetl door uwe leiding bloeije en het Vaderland tot luister moge verstrekken. 



■■■i: 

 ink :n-; iV Issii ■i-;>biiBiK> 



■ tixi tUK'i oii i: 



Die bloei is ook aan U te danken , Weledele Hooggeleerde Heeren , die ik 

 mijne ambtgenooten mag noemen! eene eere, die door mij op hoogen ^rgs 

 gesteld wordf. Gij hebt mo. die bii de meesten uwer onbekend was, niet 

 alleen met voorkomendheid , maar met hartelijkheid en heuschheid ontvangen. 

 Gg hebt mij willen onderrigten en te gemoet komen ; en ik ontheilig immers 

 het woord niet , als ik meene , dat er vriendschap tusschen ons is aangeknoopt , 

 wier voortdqring mij het leven zal veraangenamen. Mogt ook ik het genoegen 

 eenigzins kunnen verhoogen Tan uwen kring , waarin voor mij , door uwe 

 meerdere kennis , ondervinding of jaren , zoo veel nuts is in te oogsten ! Al 

 schijnen onze vakken verwijderd, in ontelbare punten naderen zij elkander. 

 De band , die tusschen ons bestaat , is door een hooger beginsel Tastgehecht ; 

 dit aan te kweeken zij ook mijn streven, en ons gezellig verkeer zal vruchten 

 dragen voor de toekomst en de beoefening onzer studien. — 



En hoe gaarne wend ik mg tot u, Edele Jongelingen, mijne medebroeders 

 in de wetenschap ! — Voor U ben ik hier , aan U mogen mijne krachten 

 gewijd zijn; voor U meende ik in dit uur vooral te mogen spreken. Gij hebt 

 het gehoord, veel stel ik raij voor van uwe liefde voor de Vaderlandsche 

 Geschiedenis en Letteren ; want op U rekenen uwe medeburgers , aan U ver- 

 trouwen zij de handhaving van de eere des Vaderlands. En dat ik niet te veel 

 zeg, daarvoor waarborgt uwe, mg reeds geblekene, ijver en zucht voor al 

 wat goed en schoon is. Geene afgetrokkene, geleerde geschiedsonderzoekers 



