i 4 C O M M N T A T I O 



T u 1 1 i u s noster jam a primo illo aetatis actu , 

 quo pulcri decorique fenfus animum primum affi- 

 cere folet , incredibili quodam ad philolophiam flu- 

 dio erat incenfus (i) , qua nee fibi cariorem ul- 

 lam unquam rem in vita fuisfe, nee hominum ge- 

 neri majus a Diis munus ullum esse datum, fae- 

 pius dicere folebat (a). 



Invaluerat illo tempore opinio , ab iis profecta, 

 qui Graecorum laudem Romano nomini infestam 

 putabant , omnem prudentiam , dicendique artem 

 a nostratibus esfe repetendas , quippe qui Graecis 

 Ipnge esfent anteponendi. Itaque fuerunt, qui, 

 quamquam non ita fefe rem habere arbitrabantur , 

 tamen , quo facilius M a r c u m nostrum , Q u i n- 

 t u m fratrem , aliosque a Graecis literis deterre- 

 rent, baud dubitaverint affirmare , L. Crasfum 

 ct M. Antonium fummos oratores, vel oninis 

 doctrinae fuisfe expertes , vel faltem non plus at- 

 tigisfe eruditionis , quam priina ilia ac puerili in* 

 ftitutione fibi comparaverant. At vero Cice rones, 

 geperofi juvenes,cum patris, optimi ac prudentisfi- 

 rai viri , tuip C. Aculeonis et L. Ciceronis 

 patrui auctoritate freti , in tantum errorem non po- 

 vuerunt induci. Nam illud et ratio eos et quoti- 

 dianus ufus docebat, eloquentiam non arctis di- 



fci- 



(1) fist. ad Diy. IV. S. De natura Dco r . I. 4. Tusc. 

 V. 2. De Rep. I. 4. 



(2) Efist. ad Div. XV. S- 



