et est, quantum nemo unus fatis digno laudis 

 praeconio ornare posfit, nifi omni doctrinae co- 

 pia et elegantia cumulatus orator. 



Quare, quum recondita doctrina atque ornate 

 dicendi facultate haudquaquam valeam 9 Cicero- 

 nis mei, vel potius nostri , elogium conscribere 

 a me alienum duco. Neqne hoc etiam mihi opus 

 esfe videtur, cum tantam famam sit confecutus, 

 ut illius nomen cum Romanorum gloria arctisfime 

 fit conjunction. Quum vero tanta in te sit cupi- 

 ditas , plura de illo audiendi , equidem tibi mo- 

 rem geram ; praefertim cum nihil jucundius , ni- 

 hil , quod magis in moerentem carisfimoque ami- 

 co orbatum hominem cadere videtur, inveniam. 

 At vero baud scio , an meliorem de Cicerone 

 dicendi locum fumere posflm, quam fi de vita 

 ejus literata dico, quam nemo me meliusnovit, 

 ut qui fmgulari quadam et ftudiorum et omnino 

 animorum necesfitudine atque quotidiano ufu cum 

 eo fuerim devinctus. Igitur , quid in hac materia 

 valeam, experiar, contendamque, fi modo id con- 

 iequi potero , ut nihil , quod ad rationem ftudio- 

 rum fpectat, praetermisfum videatur* 



