TULLIUS TIRO 



PHANIAE SUO 



s. 



lligo vero Phania, facile tibi asfentior, me 

 immortalis amici Ciceronis fingularia in rempu- 

 blicam merita copiofms tibi narrasfe, (India ejus 

 et doctrinam fere intacta reliquisfe. Nimirum , ab 

 illo inde tempore , quo, te in primis confolante et 

 prope aeque dolente, cafum ineum aliquantum 

 moderatius ferre coepi , nihil antiquius habui , 

 quam faepe et multum de Cicerone meo dice- 

 re , quod unum acerbi doloris medelam repe- 

 d. Quum vero eximii viri merita tarn late pro- 

 fecto pateant , quantum nullius , ego , cum aliis 

 amicis rogantibus , turn tibi flagitanti , primum 

 quae in republica magna et praeclara gesferit , dein 

 de qualis in literis exftiterit , narrare conftitui. 

 Verum, te non fugit, mi Phania, quam (itdifii- 

 cile, virum plane divinum, in omni artium et 

 doctrinarum gcnere facile principem, fuo pretio 

 aestimare. Tamils enim ab omnibus , et habetur , 



e: 



