34 R A T I 0. 



Poesis nunciat Creatorera : 

 Qui extendit coeluni 

 Et fundat terram. 



"Nunciat ejus araorcm: 



Qui y in pascuis herbosis , nos recubare 



facit, 

 Ad aquas , leniter fluentes , nos ducit. 



et: 



Si quoque , in valle tenebrosa nobis in 



cedendum est , 



Non timebimus , qui nobiscum est , 

 Cujus baculus nos consolatur. 



Sed et horrescimus , ubi, instante vehe- 

 mente ternpestate: 



Ponto nox incubat atra! 

 Poesis Naturam imitatur , quum animi cora- 

 motiones, paucis verbis, exprimit. Quinam 

 magis dolet, quam Chryses^ moestissimus 

 Pater? tacite per littora maris progrediens! 

 Horret parvulus Astyanax , galeam patris 

 crispalam adspiciens ! Et Naturae conve- 

 nienter Tarpejae Tatium prospicienti : 



Interque oblitas excidit urna manus f 

 Et vos , streaui Juvenes ! qui , prope Lo- 



va~ 



