32 R A T I 0. 



Nattiram refcrentia , ac si Ganges , san- 

 ctissimum illud Orientis f lumen , istas ve- 

 tustissimas narrationes secum iu Oceanum 

 traxisset , ut in omnes orbis appulerent 

 oras! 



Non miramur igitur , A. A. H. H. ! Poesin 

 semper conatam fuisse , Naturam imitari ; 

 et illam Naturae imitationem eo magis appa- 

 rere, quo antiquiora sint poemata. 



Nonne enim antiquissimi Poetae, quorum 

 quidem opera ad nos pervenerunt, adhibue- 

 runt imagines, quas ipsis Naturae suppedi- 

 tavit consideratio ? 



Apud Jo bum, in David is psalmis, apud 

 Jesaiam, apud Homerum et alios, bene 

 multa occurrunt loca , quae nobis egregio do- 

 cumento sunt , Poetas illos Naturae phaeno- 

 mena accurate observasse, et recte ea, ia 

 carminibus suis adhibuisse. 



Quod, seriore aetate, ars Musica conata 

 fuit , aptis sonis , exprimere ventorum susur- 

 rum, vel aquarum fluctum , vel arborum 

 strepitum; id Poesis, jam antiquitus mul- 

 ^oque perfectius egit , verbx adhibens , eos- 

 dem sonos referenda : 



fergente tuba hinnit equus, apud Jobum. 



Non-* 



