L I T E R A R I A. 25 



batur , ut dignus esfet, qui in Atticorum nu- 

 nicriim reciperetur. Practcrea asfiduc Cicero- 

 nem comitabantur Dionyfius Magnes, Ae- 

 fchylus Cnidius, Adramyteiius Xenocles, 

 qui turn in Afia rlietornm principes numera- 

 bantur. Neque tamcn in hisce rhetoribus audien- 

 dis fubftitit ; vcrum eundem ,' quern Romae tanto 

 ftudio et amore audiverat , omnium hujus tempo- 

 ris dicendi magistrorum , longe principeni , M o 1 o- 

 nem tertium audire cupiebat. Una cum Cicero- 

 n e Rhodum profectus est S e r v i u s S u 1 p i c i u s , 

 qui ab ineunte aerate Ciceronis, et amicus 

 fuit, et (ludiorum focius. Hie, cum non ineptus 

 esfet crator , eloquentiam tamen propterea potisli- 

 mum asfumfit, quum ad jus civile tuendum opus 

 esfet. Etenim ,quamvis ad fummam dicendi gloriam 

 facile pervenire posfe videretur , tamen id maluit , 

 quod etiam est confecutus 9 omnium nimirum , non 

 modo ejusdem aetatis , fed eorum quoque , qui 

 antea fuerunt , in juris civilis cognitione esfe prin- 

 ceps (i). 



Itaque Cicero Rhodum venit , ut a Mo- 

 lone, egrcgio doctore , tertium disceret , quae- 

 nam optima ad eloquentiae fastigium esfst via 

 et ut hie vitia, quibus Ciceronis oratio etiam 

 laborabat, animadverteret , et annotaret C0 Q ua 



in 



(i) Brutus, 41. 



(c) Brutus , I. 1, Elegantcr dc hac re Q u i n ct. Lib. XII. 6. 



fcri- 



