io8 COMMENTATIO 



rales plurimamm dicotyledonearum characteres suf- 

 ficientes praebere quibus hae ab omnibus aliis di- 

 stingui possent. Tertiam vero invenit dispositio- 

 nem in multis plantis familiae Amentaccarum in 

 quibus squama externa (i) positione gaudet e dia- 

 metro opposita illi monocotyledonearum (2). 



Ex his et ulteriore indagatione in dicotyledo- 

 neas bonos characteres forsan peti posse putat. 



Squamae externum habitum gemmarum efficiunt 

 non vero omnes sunt ejusdem naturae atque ori- 

 ginis. In hac re tamen conveniunt quod semper 

 panes sint denegeratae atque imperfectae; sic nunc 

 sunt folia vel petioli , nunc stipulae quae necessa- 

 rium siium incrementi gradum non attigerunt, 

 quae vero sub quibusdam condirionibus procres- 

 cere atque evolvi possunt et ita veram suam de- 

 monstrare naturam (3). 



Gemmae squamosae quoad organa e quibus 

 squamae sunt formatae , varia accepere nomina et 

 quidem dicuntur: 



1. Gem* 



CO In Salicibus haec squama externa totam gemmam ineludit 

 et colore suo brunneo ab interioribus se-riceis longe differt. 



'a) Turpin, M6m. sur rinflorescence des Gramindes t des 

 Cyperacets in Mint, dn Mus. d'Hist. Nat. Tom. V. pag. 438 seqq, 



(3) Constant gemmae rudimentis foliorum, dura sub folio- 

 rum nomine non modo folium proprie dictum sed et petioles 

 et siipulas simul comprehendimus. Linn. Am. Ac. T. II. p. 

 189. Malpigh. Degenerationunp squamarum pulcherrimas ex- 

 hibuit delineationes in opp. omn. tab. 10 seqq. 



