INTRODUGTIO. 5 



net, imprimis vero, quod proprie nostrum erit 

 exponere, in regno vegetabili. Huic enim inhae- 

 rens est propagationis ratio, quae cum ovigenesi 

 nunc simul adest, nunc vicariat, nunc ejus lo- 

 cum prorsus explet. 



Ex hac autem nostra definkione spontc patet , 

 quid censendum sit de variis auctorum opinioni- 

 bus in exponendo: quid intelligatur per gemmatio- 

 nem. Scil. ubi in ea definienda versantur Bota- 

 nici, alii longe alias protulerunt sententias. Sic 

 Botanices instaurator , summus Linnaeus per 

 gemmationem intelligit constructionem gemmae ex 

 foliis, stipulis, petiolis aut squamis, cui super- 

 struxit celebrem methodum gcmmarum^ quae has 

 dividit in oppositivas petiolares, quo pertinent 

 foliaceae , in oppositivas stipulaceas , in alternativas 

 petiolares, in alternativas stipulaceo -petiolares, in 

 alternativas stipulaceas et in anomalas. 

 ' Contra eel. de Candolle per gemmationem 

 (bourgcofinement*) intelligit apertionem gemmarum , 

 vel has omnes simul sumtas (tpanouisscment dcs 

 bourgeons , ou , ensemble des bourgeons*) cui expli- 

 cation! adsentitur cl. B r i s s e a u - M i r b e 1. Tan- 

 dem cl. Neesvon Esenbeck primum quidem 

 Linnaei defmitionem exhibet, deiii vero hanc 

 ^ynonymam ponit cum praecedenti, tandemque et 

 a*dem complectitur frondescentiam et effoliationem , 

 quae a reliquis auctoribus denuo distinguuntur. 



Facile imelligitur , omnes has definitiones aut 



rem 



