i 4 <5 COMMENT ATI O 



in insertionem agere videtur, scilicet numquani 

 plantae succo lactescente praeditae in se invicem 

 insertae observatae sunt. Melius, quaravis etiam 

 satis difficile , insertio procedere videtur in arbp- 

 ribus resinosis. Numerus methodorum quibus in- 

 sertio fit, sane ingens deprehenditur. Thou in 

 centum et quod excurrit descripsit. Haec tamen 

 enumeratio, quamvis in praxi utilis esse possit, 

 sensu tamen physiologico minoris momenti vide- 

 tur, ita ut in nostro casu tantum praecipuas hu- 

 jus auctoris divisiones adnotasse sufficrat. Venit 

 igitur : 



1, Insertio per approximationem (greffe par 

 approche ; T h o u i n). Haec insertio obtinet , si duo 

 rami vel duae arbores junguntur , ita tamen ut utri- 

 usque radices terram teneant. Ita jungantur ut ad 

 punctum attactus utrique corticis frustulum desu* 

 matur. Brevi alburnum et liber ope cambii inthne 

 coeunt, ita ut alter ramorum vel arborum sub 

 junctura abscindi possit. Haecce insertionis spe- 

 cies tmica est quae quandoque sponte in natura 

 occurrit. 



a. Insertio per surculum ligneum (grefe par 

 scions ligneux, Thou in). Haec fit si primo vere 

 vel autumno summitas junioris ramuli gemmis mu- 

 niti summitati truncatae subjecti imponatur ' 9 ita 

 ut utrius-iue alburnum et liber perfecte cbinci* 

 dam. 



3*. Insertio per gemmas (grefe par bourgeons , 



Thou- 



