3<* C O M M E N T A T I O 



rum addit dcscriptionem , quomodo gemma quae* 

 que ramo vel trunco sit imposita , et rami gem- 

 mis terminentur. Docuit sequentia: Rami arbo* 

 rum gemmis oppositis, saepissime tribus gemmis 

 terminantur, quae formam floris Iridis exhibent, 

 gemma scilicet media lateralibus major est ; maxima 

 autem arborum copia , cum gemmis alternatis , 

 ramos unica gemma in fine praeditos habent. Ra- 

 ro tamen tres illae gemmae terminales omnes evol- 

 vuntur; plerumque gemmae laterales exsiccantur et 

 decidunt, uti in Aesculo Hippocastano et Pavia, 

 aliisque; vel gemma, medium tenens, hancsortem 

 subit , dum laterales explicantur , uti in Syringa 

 vulgari, quam ob causam rami fiunt bifurcati (i). 



Attendere etiam debemus in nonnullis arboribus , 

 gemmas perpendicukriter ramis esse impositas , 

 uti Syringa, etc.; in aliis vero , uti in Cornis 

 per totam suam longitudinem gemma ramo appo- 

 sita est. Evonymus Europaeus nobis aliquid sin- 

 gulare aftert, gemmae in ramorum extremitate pa- 

 riter ac in Cornis , gemmae contra in infima rami 

 parte aeque ac in Syringis applicatae sunt (2). 



Clar. du Ham el accurate etiam situm gemma- 

 ruin fructiferarum indagavit et descripsit. In mul 

 tis arboribus gemmae fructiferae insident ramis 

 specialibus parvis , multis foliis praeditis , qui 



ina- 



(i) Decandolle, 1. 1. T. II. p. 218. 



(.} Du Ha me I, 1. I. Livr. II. Chap. I. p. 102.- 



