42 C O M M E NT A T I O 



nem gemmae Aesculi Hippocastani , tamquam exem- 

 plum exhibuerunt , quomodo gemmae in caeteris 

 arboribus sint formatae. Durante hyeme folia 

 veris in hacce gemma invenimus , squamis invo- 

 luta; haecce involucra , (tegmenta vocantur a Cl. 

 Link (i)) ab exteriore et interiore parte mate- 

 rie resinosa sunt praedita, qua quam arctissime 

 inter se sunt conjuncta; squamis interioribus 

 praeterea materies quaedam lanata inesse solet. 

 Color squamarum in hisce non idem est: exter- 

 nae bruneae sunt , sequentes fusco * flavo * virides- 

 centes, squamae hisce subjacentes magis sunt fla- 

 vescentes et internae egregium virideui colorem 

 habent. 



Squamae compositae esse videntur, monente 

 Clar. Sennebier (2) , ex epidermide et con- 

 textu celluioso, qui tamen parva quantitate adesse 

 solet; paucis vasis propriis gaudet. Virides sem- 

 per sunt in plantis herbaceis, minus vel magis 

 fuscae in plantis lignosis ; locum tenent recepta- 

 culi vel corollae in plerisque floribus amentaceis ; 

 corollam et calycem in Gramineis constituunt. 



Ad earum formam et substantiam etiam est at- 

 tendendum: acutae sunt in calyce communi Z)0- 

 ronici; obtusac in Gnaphaiis; siccae in Catananchc; 

 Spinosat in Car duo arvensi; cillatae in Centaurea 



(i) Link, Elem. Phys. Bot. , p. cli. 

 Ca) Sennebier, 1. 1. T. I. 389- 



