B T A N I C A. 73 



bus, ni fallor, satis patet, quid variis hisce ter- 

 minis sit intelligendum , praeterea de hisce nomi- 

 nibus egregie egit et exemplis perspicuis differen- 

 tiam inter ea illustravit J. van d e r H o e v e n , in 

 disputatione sua , de causarum finalium doctrina , 

 cj usque in Zoologia usu (i) 



Variae fuerunt sentcntiae ab antiquioribus Phi- 

 losophis , hac de re prolatae. Thales Milesius, 

 sectae Jonicae conditor primus de rerum natura ex 

 ingenio disputavit, atque omne ex causis physicis 

 ortum fuisse statuit , quern secuti sunt A n a x i- 

 mander,Anaximenes,HeraclitusetEm- 

 pedocles. Anaxagoras, Anaximenis 

 discipulus , S o c r a t i s praeceptor , totum se Phi- 

 losophiae studio dedit, et statuit, mundum non 

 causis physicis sed revera a quodam Creatore for- 

 matum fuisse, cujus natura non erat corporea, 

 sed ipso ingenio inclusa. Leucippus, Philoso- 

 phus Abderita , contrariae fuit sententiae ; primus 

 est, qui atomos tamquam omnium rerum principia 

 statuit. Democritus et Epicurus hanc doc- 

 trinam postea magis explicaverunt , quam Roma- 

 norum Philosophus et Poeta , Lucretius, se- 

 quenti tempore, carmine quodam de rerum natura 

 defendit. Socrates et dein Plato et Aristo- 

 $eles sententiam Creatoris cujusvis existentiae 



as- 



(l) Nieu-we verhandelinge* van het provinciaal Utrechts 

 Gitiootschap , D. III. A. 1824. 



