M E D I C A. 65 



sit: Nee desunt quoquc exempla terram argilla- 

 ceam , eamque valde compactam , qualis agrorum 

 nostrorum facere solet , ardente sole din exsic- 

 catam , ex hiatu profundo , hinc et inde aperto , 

 vapores emisisse ruricolis manifcste nocentes. Ar- 

 gilla autem vix potest, quin maxima in culpa po 

 natur , si comparata fuerit cum solis terris arenosis. 

 Praeterquam enim quod sabulum humore, quan- 

 turn capere possit , imbutum , porositate sua aquara 

 facile demittat , quodque reliquum est ardore so- 

 lis ventisque dispergentibus , cito exhauriattir, 

 ,, non obliviscendum cst nostrae experientiae fon- 

 tes , sitve solum vaporem aqueum spectent , vel 

 miasma quoddam specificum, maximam partem in 

 terris argillaceis esse sitos " (i). 



VI . 



CO cf G Bakker, in opine, de tpid. Groningana titu- 

 lo, epideraia quae anno 1826. Urbem Groningam afflixit t 

 pag. 6 seqq. 



Cui sentcntiae fere convenit cffatura Cl.T homassenaThuei- 

 sink,qui in opusc. deeademepidemia , pag. 61. scribit : ,,Alle 

 Oostvriesche eilanden, die eenen zandbodem hebben , wisten 

 van geene zickte. Ken gedeelte van het eiland Borkum al- 

 leen, hetwelk klci bevat, heeft ook vele zieken geteld. " 



Alio loco Genecskundige Miam., Amst. 1810. pag. 167 

 seqq. Vir. Clar. affirmat : Hec is moeyelijk te bepalen , 

 welke de stoffe zy , die uit de opdroogende klei ontwik- 

 keld wordt, en tot najaarskoortsen aank-iding gceftj hec 

 ,, komt ons voor , dat 'er uit de van water omblooce 

 klei, opdroogende slijk en uit de slooten ecne nadecli- 

 ge uitwaseming en stinkende lucht omwikkeld wordt, wcl- 

 ke men duidclijk waarnecmt, vvaiine.r me.-: ecucn stok in 



