M E D J C A. ioi 



At vero indicatione febrifuga decoctum, extrac- 

 tum, tinctura et infusio aquosa atit vinosa corticfs 

 per. non adhiberi possunt. Nimia enim quantitate 

 huncinfinem haec praeparata adhiberi deberent(i). 



Prima itaque in hoc usu lex haec est, ut in sub- 

 stantia (ut dicitur) adhibeatur corticis subtilissi- 

 mus pulvis, cum vino vel alio liquore spiri- 

 tuoso permiscendus et ante ingestionem per unam 

 alteramve horam digerendus. Hujus tnixtionis ope 

 non tanturn aegrotantibus minus molestus rcddi- 

 tur, verum etiam majorem efficaciam praestat. 



Hac forma omnia quae insunt cortici activa prin* 

 cipia simul corpori ingeruntur. 



Altera vero lex est, ut tarn cito cortex et 

 tanta quantitate simul applicetur , ut ei tempus suf- 

 ficiat in corpore tales edendi effectus , quibus se- 

 quens paroxysmus avertatur. Saepe igitur non 

 cxspectari potest perfectae intennissionis tempus 

 sed quantocius id fieri possit, in ipsa febris de- 

 clinatione cortex jam administretur oportet, Hac 

 ratione, acquiritur major temporis distantia a pa- 

 roxysmo statim subsequenti, qua quantum suf- 

 ficit cortex adsumatur. Praesertim si intermis- 



sio- 



(i) Fourcroy, tribuit majorem activitatem pulveri corti- 

 cli, quia hac formt cortex principium extracto-resinosuin 

 praeparatione non nlteratura neque oxygenio absorpto de pr*- 

 vatum habeat, Jnnales dt Chimie. Ftvritr, 1791. 

 Cf. etUm van Kranen, Ditstrt. , pag. ?4 

 Burscrius, /'/. Mill. Pratt, , vol. i. pars i. $. 1:6. 



