14. Quanta paroeciae Eslcelem. Eodem anno 1854 in prato uligi- 

 noso (indigenae Slotmpr appellant), quum in loco ejus edito fossa duceretur, 

 rusticus in thesaurum argenteum, in capsula corticea putrefacta depositum, 

 incidit. Fibulam continebat apertam, sex ornamentorum frusta et 1073 sal- 

 vos ac 67 confractos nuinos, qui haec constituebant genera: 165 anglo- 

 sachsonicos (inde ab Aethelredo usque ad Guilielmum Conqucstorem), 

 irlandicum (Sithrici III), 15 danicos (Harthaknuti, Magni dementis etSve- 

 nonis Estridi), bohemicum (Udalrici ducis a. 1012 - 1037 imperantis), un- 

 garicum (Andreae), 933 germanicos et quatuor cuficos integros cum 

 tribus segmentis. Praeter abbasidicum paene oblitteratum omnes sama- 

 nidicae erant classis, ab Ahmedo, Nasro, Nuho et Mansuro el-Schaschae, 

 in Ma' den et Bukharae signati. (Inv. 2100). 



Multos insuper tractavi dirhemos, certo certius in Oelandia aut C'al- 

 iii. i ri.u provincia repertos, et in varias privatorum collectiones illatos. Eos 

 in descriptione numero 15 notavi. Alium thesaurum loco non indicato in- 

 ventum, 16 integros et 9 fractos dirhemos abbasidicos, tahiridicos, et 

 samanidicos continentem, per 16 indicavi. 



Numismata, quae, tamquam nondum edita et explicata , a me asterisco 

 notata sunt, ea alii fortasse in meliori loco positi jam publici juris facta de- 

 prehendent. At animadvertant quaeso, in tali re facillime fieri posse, utvi- 

 rorum doctorum scripta, quae ejusmodi contineant notitias, in variis acade- 

 miarum actis et diariis, comparatu difiicilibus, dispersa, sagacissimi etiam 

 cujusque studium et attentionem saepe eifugiant; quare salvaaliorum aucto- 

 ritate hos numos novos habui. 



Delineationes eorum, qui inter scribendum ad manum erant, addidi, 

 plures, si potuissem, daturus. Praesentes certe sarisfacient, opinor, ad meam 

 etiam ceterorum explicationem quodammodo confirmandam. 



