55 



312 eintus, tantain apud dominum mox sibi conciliavit gratiam, ut libertate 

 donatus muneribus ornaretur sumniis, et ab el-Ikhschido morituro filiorum 

 amboruin rector constitueretur. Quo officio vir ambitione plenus ita funge- 

 batur, ut paruin vel potius nihil potentiae pupillis relinquens, omne in se 

 reciperct gubernandi et onus et praemium. Successione Anudjuri in patris 

 provincias a khalifa rata facta, et rebus Syriae in ordinem redactis, novus 

 princeps comitante Kafuro Aegyptum profectus est, eoque mense Safari an- 

 ni 335 (Septembris 946) venit. Seif-el-daula simulac sensit, urbem dama- 

 scenam a domino esse relictam, earn statim occupavit. Qua re audita Anu- 

 djur una cum el-Hasano patruo et Kafuro expeditionem in Syriam fecit, ut 

 hosti progredienti obviam iret. Seif-el-daula, incursionern in Aegyptum me- 

 ditans, usque el-Ramlam jam in itinere perrexerat, ubi proelio adversus co- 

 pias aegyptiacas commisso fugatus est. Fugatum victores Halebum perse- 

 cuti sunt, et hinc usque el-Raqqam vestigiis ejus inhaeserunt. Verumenim- 

 vero ut saepe alias sic in hac quoque re enarranda alii aliter scripserunt. 

 El-Mesihi enim dicit, hanc pugnain inter Seif-el-daulam et el-Hasanum solos 

 esse pugnatam, cui el-Mesudi quidem consentit, locum autem certaminis el- 

 Lecljun nominans. Interim el-Hasan Halebo obsidenda occupatus videtur, 

 duin Anudjur et Kafur, Damascum castris motis, hanc urbem recuperarunt. 

 Anno tandem 336 pax his conditionibus facta est, ut Seif-el-daula Halebum 

 retineret, Ikhschidida vero ceteram Syriam haberet. Postquam Janisum 

 Munisidam, vel ut Ibn-el-Athir contendit, Bedrum Ikhschididicum, vulgo Bu- 

 deirum (lunularn) appellatum, Damasco praefecerant, ad Aegyptum tetende- 

 runt. Quod her ideo necesse fuit, quod Kafuro et el-Hasano absentibus 

 Ghalbun quidam, el-Rifi seu regionis littoralis dominus, terram Aegypti de- 

 vastaverat suoque subjecerat imperio. Redeuntibus illis fugit Ghalbun, quern 

 el-Hasan secutus prehendit et occidit. Eodem fere tempore Anudjur Dja- 

 farum ibn-el-Fadhl ibn-el-Furat vezirum renuntiavit. Is e gente natus, quae 

 in hoc munere summo obeundo in Iraqa celebritatem quandam obtinuerat, 

 quamdiu regnum mansit ikhschididicum, in officio suo immotus stetit. 



Si auctores sequar scriptores, quos in narrationis principio nominavi, 

 mihi dubium non erit, quin Ikhschididae, quemadmodum alii hujus aevi 

 principes, praefectos regionum saepius mutasse Narrant enim Anudjurum 

 anno 337 el-Hasanum patruum ilium vicarium suum Damasci fecisse, quern 

 postea el-Ramlae praefecit, ubi anno 342 e vita migravit et Hierosolymis 

 juxta gentiles suos sepultus est. Vir fuit multis ornatus virtutibus, belli ar- 

 tibus in primis versatus, qui, muneribus summi momenti semper functus, 

 columen hujus dynastiae vere appellandus est. Alium Damasci praefectum 

 regnante Anudjuro Abu-Schedjaum Fatikum thesaurarium, non cum Fatiko 



