52 



inter inimicos jam composuisse, et el-Ikhschidum mense Djumadae ejusdcm 

 anni (Februario Martio 940) in Aegyptum donium rediisse. Utcunque erit, 

 foedus non diu mansisse satis constat. Nam Ibn-Raiq mense Schaabani pro- 

 ximo (Majo Junio) novam in fines Aegypti expeditionem susccpit. Quo nun- 

 tio audito el-Ikhschid copias eduxit, et die 26:ta hujus mensis (die 7:e .Junii) 

 ad el-Arischam, vel, ut alii inalunt, ad el-Ledjun (Megiddo, Romanorum Le- 

 gio) acies congressae sunt hostiles. Certaminis initio ala el-Ikhschidi dextra 

 funditur, dum ipse dux in medio agmine immotus nianet et tantani in hostes 

 facit impressionem, utj multis eorum caesis, quingentos capiat captivos. Post- 

 quain el-Husein frater el-lklischidi in pugna ceciderat, in castra utrimque re- 

 ditur. Tuin Ibn-Raiq Damascum, el-Ikhschid vero el-Ramlam cum captivis 

 contendit, et legati de pace ineunda missi sunt. Ibn-Raiq ob caesum el- 

 Husein um moestus, I ilium Muzahimum cum litteris doloris testificandi caussa 

 scriptis ad el-Ikhschidum misit. Asseverans se hujus viri mortem nequaquam 

 voluisse, filium piaculum obtulit, ut pro mortuo poenas daret. Tanta pietate 

 motus el-Ikhschid Muzahimum benigne exceptum ad patrem honorifice remi- 

 sit, et pax ea conditione inter eos convenit, ut Ibn-Raiq, el-Ramla excepta, 

 quae el-lkhschidi esset, totam retineret Syriam, et quotannis centum et qua- 

 draginta millia aureorum ab el-Ikhschido acciperet. Utrimque captivi red- 

 diti sunt. Annales quidem arabici etiam de hac re valcle discrepant. At 

 ne justo longior nostra sit narratio, legentes ad commcntnrium cl. DEFREMERYI 

 (Me'moire sur les Emirs el-Omera, pag. 46 sequ.) ablegamus, ubi omnia bene 

 exposita invenient, quae de his contentionibus scriptores retulerint. Post- 

 quam haec gesta erant, Ibn-Raiq Damascum ivit, el-Ikhschid autem in 

 Aegyptum profectus, urbem capitalem, tune JUisr dictam, die 2:da Muharremi 

 anni 329 (7:a Octobris 940) intravit, ibique paullo post nuntium de el-Radhii 

 khalifae obitu deque fratris el-Muttaqii in imperium successione accepit, et 

 simul ei nuntiatum est, novum fidelium principem praefecturam Aegypti ei 

 confirmasse. 



Ibn-Raiq vero dominio expugnato non diu gavisus est, quum anno 

 330 Damasci e vita discederet. Occasione tarn fausta usus el-Ikhschid die 

 6:ta mensis Schevvali (24 Junii 942), postquam el-Hasanum fratrem vicarium 

 in Aegypto reliquerat, cum excrcitu Damascum properavit. Urbe statim 

 potitus, res regionis in ordinem redegit. Muhaiumedem ben-Jezdad, prae- 

 fectuin Ibn-Raiqi aliquamdiu in hoc munere retinuit. Sod non multo post 

 eum in Aegyptum ablatum cohortibus praefecit practorianis, ibique euui jam 

 anno 331 obiisse novimus. Hoc ipso anno Kcmal-el-din memoriae prodidit, 

 el-Ikhschidum Alium ben-Khalf, qui in Hanulanidanim bello adversus prae- 

 fectos Ibn-Raiqi bene meruerat, ve/irum suum creasse. 



