51 



Aegyptum venerat, Abu-1-Fadhl el-Fadhl ben Dja'far ben-Muhammed , qui 

 munere veziri et apud khalifam et Ibn-el-Raiq deinde fungebatur, chlamy- 

 des a khalifa datas attulit, quas Muhamined reverenter induit, et ita in pote- 

 state contirmatus est. Amici vero Ahmedis ben-Kighlagh, principatum amis- 

 sum baud aequo animo ferentes, turbas seditionesque in finibus Aegypti 

 semper cierunt, et tandem in proelio a Muhammede devicti Barcam aufuge- 

 runt, unde postea ad el-Qaim-bimrillahum, tune Africae dominum profecti, 

 omni modo ad Aegyptum expugnandum hunc virum incitabant, qui jam hanc 

 rem tamquam metam sibi ultimam in animo destinaverat. Princeps igitur 

 Fatimida copias in hunc finem conduxit validas, et Muhammed hoc nunrio 

 accepto ex omnibus regni partibus milites collegit, ut hostibus par esset. 

 Dum ea geruntur, litterae adveniunt khalifae , quibus Muhammedem de de- 

 fectione Muhanmiedis Ibn-Raiqi certiorem facit. Hie enim vir aeque ambi- 

 tiosus ac callidus, desiderio Syriae Aegyptique flagrans, nihil intentatum 

 reliquit, quod huic prodesset consilio. Itaque anno 326 affinitatem cum 

 Muhammede contraxit, ut eum in suam societatem ab aliis abalienaret, donee 

 omnia actioni essent matura. Et vir profecto fuit minime contemnendus 

 Muhammed, id quod khalifa bene intellexit, et ut eum sibi devinciret magno- 

 pere studuit. Mense Ramadhani anni 327 (Junio Julio 939) titulum ei 

 contulit el-Ilthschid, qui in lingua Ferghanae regem regum significabat 

 (zendicc Kfisaefarex audit. Vid. Zeitschr. der deulsch. morgenl. Gesellschaft, 

 Vol. VIII, pag. 227), ita nomine honorifico principem extollens, qui praeter 

 Aegyptum et Syriam, Hedjazam quoque et alias regiones nulli domino obno 

 xius rexit et exercitum habuit, quern Abu-1-Mehasin ex Ibn-Khallicano 

 quadringenta rnillia facit. Hoc ipso anno Muhammed ibn-Raiq, khalifa et 

 Bedjkemo Emiro-el-Urnera absentibus, Baghdadum occupavit, et magnam 

 Mesopotamiae partem, pacis pretium, dominis nimis invalidis extorsit. Anno 

 sequente 328 palam rebellans Emessam cepit et Damascum castra movit. 

 Ex qua urbe, facili negotio occupata, Bedrum ben-Abd-Allah, Nedhiri (prae- 

 monentis) nomine notiorem, qui el-Ikhschidi auctoritate hanc administrabat 

 regionem, abegit, et Muhammedem ben-Jezdad vicarium suum et praefecturn 

 ibi constituit. His gestis el-Ramlam et deinde el-Arischam profectus est, 

 Aegyptum invasurus. Inter ea Muhammed, fama hostis venientis audita, 

 terra marique copias adversus eum eduxit, et fratre el-Hasano gubernatore 

 Aegypti relicto, ipse usque el-Fermam castra movit. Non longe aberat Ibn- 

 Raiq, et, si Kemal-eddino credendum est,. el-Ikhschid pugna hie inita victus, 

 Damascum victori tradere coactus est, ipse el-Ramlam modo et Aegyptum 

 retinens. Abu-1-Mehasin autem proelium tune non esse commissum conten- 

 dere videtur. Narrat cnim, el-Hasanum ben-Tahir ben-Jahja Alidam pacem 



