49 



torianam conduxit, plures hujus gentis liberos virtute claros sibi proximos 

 fecit, quos inter Djtif eminuit, cui in ditione Sarairrae praedia in feudum 

 data sunt, quae diu post omne eorum genus exstinctum bona Djufi appella- 

 bantur. Anno 247 pridie quam el-Mutevekkil peremtus est, Djuf Baghdadi 

 obiit, et familia ejus in diversas terras dispersa stipendiis merendis victum 

 sibi comparare coacta est. De reliquis historia tacet, filium Toghdj (quae 

 vox in lingua Ferghanae Abd-el-Rahmanum s. servum Dei misericordis 

 significare dicitur) soluin commeraorans, qui Aegyptum petiens primum apud 

 Luluum, Ahmedis Tulunidae mancipium, se recepit, postea vero in familiam 

 receptus est Ishaqi ibn-Qondudjiq, qui omnium terrarum inter Baghdadum 

 'et el-Qairevanam sitarum praefectus jam diu a Khalifa renuntiatus erat, et 

 cum eo usque ad mortuum Ahmedem ben-Tulun a. 270 (880) continue 

 vixit. Post varies belli in Syria gesti casus, quum tandem a. 275 inter Is- 

 haqum ilium et Khumarujam, Ahmedis Tulunidae filium, pax convenisset, 

 hie Toghdjum tanto prosequebatur favore et studio, ut eum ab Ishaqo ac- 

 ceptum apud se semper retineret adeoque cumularet beneficiis, ut non rem 

 modo omnem familiarem suaque omnia ejus committeret curae, sed etiam 

 Damasco et Tiberiadi servum carum praeficeret. Deinde anno 270 Halebo 

 praefectus, in ea mansit provincia, donee anno 282 et Khumaruja trucida- 

 retur et ipse de munere dejiceretur. Quo tune sese verterit, non satis con- 

 stat. Aegyptum eum adiisse veri simillimum est. Partes postea el-Muktefu 

 khalifae, qui annos 289 295 regnabat, amplexus est. Scimus enim, hunc 

 klialifain Toghdjum a. 292 Halebo denuo praefecisse, eumque, hoc tern- 

 pore in Aegypto degentem, quum Halebum esset profectus eoque advenis- 

 set, jubente khalifa Baghdadum perrexisse. In hac urbe aliquamdiu moratus 

 iram movit el-Abbari ibn-el-Hasan sumini veziri, qui adversos viri pollentis 

 conatus metuens, eum una cum filio Abu-Bekro Muhammede in vincula con. 

 jecit. Quo in carcere Toghdj ante annum 296 e vita decessit. 



Filius autem ejus Muhammed paullo post patrem mortuum in liber- 

 tatem restitutus, in variis temporis casibus conspicuum propediem se fecit. 

 Quum anno 296 el-Husein Hamdanida dux ille clarus, conjuratione facta 

 vezirum ilium e medio tolleret, qui adversus conjuratos, khalifam novum 

 Ibn-el-Mutezz volentes, jura el-Muqtadiri domini firrniter defendebat, Muham- 

 medi et Ubeid-allaho Toghdji filiis licuit vindictam ab hoste infestissimo pa- 

 tris sumere. Imperante el-Muqtadiro-billah khalifa turbas et bella in omni- 

 bus fere imperii partibus excitari videmus. Non Carmatenses soli in Ara-r 

 bia et in Africa Fatimidae fundamenta regni evertere conabantur, sed pro- 

 vinciarum etiam praefecti, turbine quasi potenti acti, in rebelliones undique 



7 



