65 



subjiceretur (LERCK. p. 152); quo factum est, ut satis temporis LINNAEO 

 non esset ad CLERCKII opus diligentius cognoscendum. Eum vero postea 

 quoque id heglexisse, ex insequentibus editionibus Syst. Nat. et Faunae Suec- 

 intelligi potest. Nee contra hanc opinionem, quam defendimus, afferri quid- 

 quam potest, de quo consentiant arachnologi; ex recentioribus enim HAHNIUS* 

 Kocmus et WESTHINGIUS illi quidem nomina Linnaeana CLERCKII nominibus 

 plerumque anteferunt; sed SUNDEVALLIUS contra Clerckianis constanter utitur, 

 quod WALCKENAERIUS quoque fecisse videtur, scilicet ubi nova nomina, rejec- 

 tis veteribus, non facit. Tanturn igitur abest, ut perturbationem moveat id, 

 quod volumus, ut quam maxime ad stabilitatem nomenclaturae adjuvet, ideo 

 praecipue, quod, quum minus difficile sit, species a CLERCKIO descriptas 

 agnoscere, non possunt nomina, quibus is usus est, adeo in controversiam 

 vocari ut nomina LINNAEI, cujus descriptiones tarn sunt breves et imperfectae, 

 ut de formis, quas exprimant, nihil interdum pro certo dici possit, et ad id, 

 quod maxime veri simile videatur, saepe sit confugiendum. 



Paucis jam dicere liceat, cur CLERCKIUM, LINNAEUM et DE GEERUM 

 potissimum selegerim, quorum araneas recenserem. CLERCKIUS et LINNAEUS 

 recte arachnologiae , quae nunc est, auctores judicentur; ex eorum enim 

 scriptis, quantum fieri potest, nomina aranearum repetunt omnes, qui quidem 

 a se ipsis confecta nomina veteribus non anteponant. DE GEERUS quidem 

 aetate paullo posterior est, quum Tom. VII operis ejus celebratissimi^quod 

 Memoir -es pour servir a Ihistoire des Insectes inscribitur, in quo araneas 

 illustravit, non ante 1778 typis exscriptus sit: descriptionum autem, quas dedit, 

 subtilitate duos superiores facile vincit: qui melius insectorum et aranearum 

 consuetudines vitasque observaverit atque exposuerit, nemo exstitit. Omnes 

 praeterea Sued fuerunt , quamobrem disquisitionem, quam hie mihi proposui, 

 Suecico homini tamquam propriam ac suam vindicandam esse credidi. Maxime 

 autem ad hoc periculum faciendum id me movit, quod in Uplandia sedem 

 et domicilium scriptores illi habuerunt, ubi etiam plerasque a se descriptas 

 araneas suecicas invenerunt: formarum enim, quae ibi inveniuntur, maximam 

 partem jam cognitam habere mihi videor, quum septem fere annos in hac 

 provincia habitaverim, partim Upsaliae, ubi docuit LINNAEUS, partim ad Hol- 

 miam, ubi omnes suas araneas legit CLERCKIUS. Quae quum ita essent, hunc 

 conatum animo libenti et proclivi suscepimus, qui tamen major quam pro 

 viribus nostris certe fuisset, nisi ante nos doctissimi homines in eadem re 

 elaborassent; ex quibus clarissimos viros SUNDEVALLIUM tantum et WESTRIN- 

 GIUM nominare volumus, quorum vestigiis in hoc opusculo, quantum potue- 

 rimus, ingressi sumus. 



9 



