63 



earum manifesto repraesentet ; turn enim nomine, quod ille adhibuerit, hanc 

 speciem vocare, satius mihi videtur. 



Quum autem in uno eodemque opere varietates ejusdem specie! ut 

 diversae species descriptae et nominatae sunt, difficile interdum videri potest 

 judicare, ex nominibus daris quod retinendum sit et speciei imponendum. 

 Ejusmodi judicia ad regulam quandam directa non invenio, quamquam res 

 ab opinionis arbitrio sejungi certe et potest et debet, si quidem haec de 

 nominibus controversia componi unquam poterit, nee denuo semper erit 

 instituenda. Defmiendum est, quae sit forma principalis s\\e primitiva, cujus 

 nomen sibi asciscat species necesse est, et cujus varietates igitur reliquae 

 sunt habendae. Forma vero principalis ea existimanda est, quae frequen- 

 tissime invenitur in patria ejus, qui primus nomina, de quibus agitur, dedit. 

 Si id dijudicari non potest, vel si apparet, scriptorem ilium veram formam 

 principalern non cognovisse: turn primum ad alias rationes est confugiendum 

 et ex nominibus, quae dederit, id eligendum, quod ex. gr. magis quam reli- 

 qua in hac specie tritum atque usitatum sit, vel quod magis aptum et ido- 

 neum videatur et id genus alia. 



Ad has et ejusmodi difficultates, quae in rei ipsius natura sunt, ita- 

 que impediunt, quominus nomenclatura ad stabilitatem perveniat, alia etiam 

 accedit, quae, in hominum temeritate vel in ambitione quadam posita, con- 

 fusionem, cujus supra merninimus, in primis creavit et auxit. Ut enim facile 

 fieri potest, ut insciens aliquis novum nomen speciei antea nominatae indat: 

 sic multi ex recentioribus pristina nomina scientes prudentesque rejiciunt, 

 ut formis jam diu cognitis nova imponant. Quodsi in eadem specie saepius 

 iteratur, et horum noniinum unumquodque suos fautores invenit, dum veteri 

 et justo nomine alia species ab alio scriptore vocatur, ingens denique ex- 

 sistat perturbatio necesse est. Nomina collecta, quae singulas species signi- 

 ficant, et quae secum trahant scriptores insequentes interdum oportet, onus 

 arti gravissimum jam evaserunt, quod, quacunque ratione fieri possit, amo- 

 venclum esse, facile censeas. Id autem quum effici non possit, nihil aliud 

 habemus, quod agamus, quam ut pro sua quisque parte enitamur, ne in dies 

 crescat hoc malum, quod eo fere spectare videtur, ut pro una eademque 

 disciplina tot ad postremum habeamus, quot sunt populi nationesque. - 

 Leges et praecepta nomenclaturae, quae Series of Propositions for rendering 

 the Nomenclature of Zoology uniform and permanent, being the Report of a 

 Committee for the consideration of the subject appointed by the British associa- 

 tion for the Advancement of Science inscripta in Annals and Mag. of Natu- 

 ral History Series \ Vol. XI p. 259 seqq. leguntur, plurimum jamdiu in hac 



