62 



et inutile non duximus, araneas suecicas a veteribus nostris arachnologis, 

 qui vocantur, descriptas aninio perlustrare, itaque, quo nomine quacque nun- 

 cupari debeat, ubi potuerimus, statuere: sperantes nos ita fortasse jucun- 

 dissimae arri, cui a pueris dediti fuimus, aliquantuluni utilitatis allaturos. 



Non vero ignore, multis et magnis difficultatibus rein esse obstru- 

 ctam. Priiniini enim omnium id ipsum interdum perdifticile est, quas spe- 

 cies sub oculos habuerint veteres scriptores, pro certo affirmarc; quae 

 difficultas ex eo plerumque oritur, quod descriptiones nimis breves et imper- 

 fectae sunt, figurae autem, si quae adduntur, vitiosae. Quae descriptiones 

 iis temporibus, quum paucae tantum species cognitae essent, satis forsitan 

 idoneae fuerint; postquam autem omnes doctrinae, quae in rebus naturae 

 perscrutandis versantur, incredibili modo processerunt, et ingens vis forma- 

 rum, ut ex omnibus fere classibus et ordinibus aniinantium, turn etiam ex 

 ordine aranearum inventae sunt, pristinam sul)tilitatcm amiserunt, ut nunc 

 compluribus formis diversis pariter saepe conveniant, quarum quae veteri 

 nomine designari debeat, prorsus in dubio relictum videtur. Hunc vero 

 nodum si expedire volumus, maximi nobis esse momenti crediderim penitns 

 cognovisse, quae formae in iis regionibus gignantur, ubi vixerit et animalia 

 collegerit scriptor, cujus species sint definiendae: exclusis enim omnibus, 

 quae ibi non reperiuntur, ita saepe minuitur et circumscribitur numerus for- 

 marum, in quibus dubitetur, ut nullo interdum negotio vere judicare possi- 

 mus. Fateor quidem, in his rebus diligentiam et cautionem esse adhiben- 

 das: quamquam plerumque parum verisimile est, Faunam, quae dicitur, re- 

 gionis cujusdam, quod ad animalia saltern inferiora attinet, intra centum cir- 

 citer annorum spatium (de longiore enim temporis intervallo hie non agitur) 

 graviores commutationes habuisse *). At, si qua descriptio, licet hoc modo 

 intra terminos quosdam coercita, tamen in duas vel plures species aeque 

 quadrat, nee scriptoris verba vel figurae ullain ansam ad unam earum, re- 

 jectis aliis, eligendam praebent; nee denique ab omnibus rcceptiim est, no- 

 mine veteri speciem quandam ex Us, in (jiti/ms <l>iliitutur, significare; turn ita 

 equidem censeo, quae ex iis in provincia vel in patria illius scriptoris maximc 

 sit vulgaris, earn nomine, quo ille usus sit, esse appellaiulam. Eoclem quo- 

 que modo judicandum est, quum evidenter apparet, scriptorem aliquem duas 

 vel plures diversas species confuclisse : nisi si figuram addiderit, quae unam 



*) Haec de Suecia saltern dici possunt, praescrtim de Uplandia, vctcnim illorum araciraologorum 

 domicilio, cujus indoles et natura his centum annis vix iminutata est, easdcmque fere omnc.s .itlr/iimu 

 species nunc gignit, atque actate LINNAKI. Nee dubiuin esse potest, si rein omnem spcctas, qnin in liar 

 provincia eaedem animalium quoque species hodie vivant, quae temporibus illis ibi repcrircntur canini 

 saltern classium, quae ex stirpibus quam maxime peudcant, inscctorum dico, araclinidum, cet. 



