261 



Ille in Linnaea 1833 p. 401. etc. sententiam suam proposuit. Is enim 

 phjlla duo extrema pro bracteis, his proxitna et cum his alternantia phylla pro 

 sepalis et duo interiora phylla, cum proximis alternantia, pro petalis habet. Putat 

 haec singula petala ex duobus petalis esse connata idque imperfecto stamine 

 mediante (actum esse. Id igitur, quod dixit, sequentes perianthium ex his verti- 

 cillis consistere putant: l:mo) dualus bracteis, curn quibus alternant: 2:do) duo 

 sepala, quorum alterum (in genere aflini Dicentra vel Dielytra c. pi. utrumque) 

 ad basin est calcaratum, cum quibus alternant, 3:tio) quattuor petala, quorum 

 bina sunt connata, 4:to) quatluor staminibus, antheris bilocularibus instructis, 

 quorum staminum singuli cum duobus petalis coaluerunt, inter quae sunt inserta, 

 eorumque coalitionem effecerunt et 5:to) quattuor staminibus , antheris unilocu- 

 jaribus instructis, quae quattuor petalis sunt opposita. 



Etiam haec explicatio comparatione Hypecoi nititur; sed quum magis 

 implicata sit, mea sententia haec explicatio priori est postponenda. 



A KRAUSE in Botanische Zeitung de progressione floris Fumariacea- 

 rum haec proposita sunt, quae afieram: tenerrimi pedicelli Fumariae cujusdam 

 vel Corydalis in axillis bractearum habent alabastrum globosum vel ovale, apice 

 plerumque aliquantum emarginatum, ex quo, praeterlapso quodam tempore, dex- 

 trorsum et sinistrorsum a bractea duo parva phylla, sepala, prominent. Turn 

 exstant duo cum prioribus alternantia phylla, petala, quae, qualis nunc est status 

 pedicelli, superne et inferne locum suum habent. Ante singula sepala cernitur 

 corpusculum , quod postea in stamen, anthera biloculari instructum, accrescit; 

 etiam cernuntur ante singula petala duo corpuscula, in verticillo posita, quae 

 postea fiunt stamina, antheris instructa unilocularibus. Postquam primi ver- 

 ticilli sunt explicati, pone singula petala et iis opposita parvula quaedam squama 

 oritur, quae accrescit et alabastrum arnplectitur, neque tajnen ejus margines 

 omnibus partibus se invicem attingunt; quae squamae plerumque pro sepalis 

 habentur, quamquam perspicue nihil aliud quam bracteas efficiunt. Turn excre- 

 scit calcar in laevo vel dextero sepalo, et pedicellus ita se torquet, ut hoc sepa- 

 liiin supremum fiat. 



Contra hoc a KRAUSE propositum nihil objicio et quaestio ad liqni- 

 dum perducta esset, nisi in his tarn difticilibus investigationibus facile errari 

 posset. Neque vero negari potest mirabile videri et, quod sciam, exemplo ca- 

 rere, si epicalyx posterius quam interiores perianthii partes oriri posset et suam 

 progressionem ita acceleraret, ut, quum partes alabastri ita accreverint, ut, ali- 

 quantum amplificatae, visibiles sint, omnino fere alabastrum includant. 



F met us subrotundus, aliquantum compressus, apice rotundatus vel 

 apiculatus, nervis caret et indehiscens est (carpophylla tain arete sunt con- 



