264 



LOISELEUR in "Notice sur fes plantes it ajouter a la Flore de 

 France^ et in Flora galtica unam earum specierum, quas attulit Vaillantius, 

 noininavit : Fttmariam lobis loiigioribus et angustioribus sparsisu, cui addidit no- 

 nien Fumariae Vaillantii, et novam descripsit speciem Fumariam medium. 

 Haec Fumaria inter eos Botanicos, qui in genere perscrutando versati sunt, 

 oontroversias excitavit. LAGASCA in Elencho plantarum horti Matritensis 

 duas earum specierum, quae jam ante Linnaeum detectae erant, denuo descrip- 

 sit: Vaillantii Fumariem lobis tenuissimis, jloribus alatis parris, quarn appella- 

 vit nomine Fumariae micranthae (quae species jam duobus abliinc annis a Can- 

 dolleo in Catalogo horti Monspeliensis nomine Fumariae densiflorae descripta 

 erat) et Magnolii nFumariam majorem glorious dilute purpureis, cui nomeri 

 Fumariae agrariae addidit. 



Si Fumariam corymbosam, a Desfontaenio descriptam, exceperis, eo tern- 

 pore, quo prima pars CANDOLLEI nProdromi Systematis regni vegetabilis in 

 lucem prodiit, non plures species generis Fumariae, quam quae ante Linnaeum 

 descriptae eaeque sex, cognitae erant. Si quis earn ob caussam contendere 

 vellet studium hujus generis jacuisse, hoc speciosius quam verius diceretur. Nam 

 ipso hoc tempore et plura genera, quae a Linnaeo et ejus antecessoribus 

 in HII inn congesta, quaeque inter se diversa erant, disjuncta sunt, et nunc 

 demum species ipsae melius cognitae. In hoc opere Candollei etiam hae 

 omnes species inveniuntur, ad quas accedit Fumaria turlinata Smith, quae ta- 

 inen ad genus Fumariae non pertinere videtur. PABLATORE in Monogra- 

 plria generis Fumariae^, quam edidit anno 1842, decem species Fumariae 

 affert, quarum tres novae sunt. Hae sunt Fumaria macrosepala Boiss. , Fuma- 

 ria macrocarpa Parlat. et Fumaria Petteri Reichb. 



Per quattuordecim annos, qui ab hoc tempore praeterlapsi, genus Fuma- 

 riae assiduis perscrutationibus subjectum fuit, Inprimis BOISSIER et JORDAN 

 multas novas species detexerunt, quamquam inter has multae occurrunt, quae, 

 num species sint, dubium esse videtur. 



Genus Fumariarum centrum suum habet in terris, circa Mare mediterra- 

 neum sitis, ubi omnes species inveniuntur, quarum aliae alias harum terrarum 

 partes incolunt; ita Graeciae propria videtur esse Fumaria Heldreichii ; Grae- 

 ciae, Dalmatiae et Banatus communis est Fumaria Petteri-, Graeciae, Palesti- 

 nae, Syriae atque hand scio an Asiae minoris communes Fumaria macrocarpa 

 et Fumaria Kralilci; Palaestina, Syria et Aegyptus sibi vindicant Fumariam 

 alezandrinam; Abyssiniae propria videtur Fumaria abyssinica; tantum in Ber- 



