

MONOGRAPHIAE ANDROPOGONEARUM 



i. 



ANTHISTIRIEAE. 



AUCTORE N. J. ANDERSSON. 



i auctorum recentiorum varias methodos Graminum disponendorum 

 attente perlustrat, id facillime sibi persuasum habebit, scientiam amabilem 

 speciebus novis descriptis certe quidem extendi, non autera tute stabiliri. 

 Multa decennia jam ante praeterlapsa sunt, quam inter se convenerunt agro- 

 stographi, quas partes potissimum ad species dignoscendas seligerent; nee 

 id inter omnes nunc quidem temporis satis constat, quibus nominibus partes 

 llorales graminum appellent, quasque functiones iis attribuant. Quo factum 

 est, ut hie folia, ille flores, hie calycem, ille corollam, hie perianthium, ille val- 

 vulas vel glumas vel paleas vel squamulas e. s. p. descripserit; unde etiam 

 profecta difficultas definitiones botanicorum praesertim veterum clare et certe 

 eruendi. Accedit quod, saltern quoad gramina, auctor unus quisque, plan- 

 tas novas e regione nova vel antea minus bene cognita describens, species 

 suas ut plane novas plerumque proposuit, nullo vel saltern minore respectu 

 ad determinationes antecedentium habito. 



Exempla permulta inprimis praebet tribus Andropogonearum, e genere 

 illo vastissimo Andropogon, post Linnaeum ultra modum aucto, nee non 

 pluribus aliis et minoribus constituta. Andropogon formas numerosas habet, 

 quae pervestigatori partium floralium accurate typi complurium generum 

 bene distinctorum sunt habendi. At generum ilia minorum caterva talem 

 scrutationem non patitur. Pleraque eorum tarn parum inter se differunt, 

 ut commodius et verius in pauca redigantur. 



29 



