312 



Quae si nibil ease censemus nisi ramulos transformatos, quod jure fieri in- 

 fra demonstrare conabimur, nulla res impedit, quin has plantas ad unam 

 tribum referamus. Accedit quoque quod novum illud genus, Pilophorus, 

 quod infra proponere nobis in animo est, non habitu solum, sed etiam 

 cbaracteribus inter has adeo est medium, ut dubia sane moveat, utrum ad 

 Cladoniarum an Stereocaulorum tribum referendum sit. 



Haec igitur e generibus Stereocaulorum, Pilophororum et Cladoniarvm 

 a natura ipsa constituta tribus lichenes complectitur, qui, quod ad t hall inn 

 attinet, inter optime evolutos habendi sunt. Eo quidem progredi non au- 

 demus, ut, Cel. MASSALONGO sequentes, hos pro perfectissimis omnium 

 declaremus, quia thallo et foliaceo et fruticuloso sint praediti, sed Cel. 

 KOERBERO tamen assentimur, iis post Usneaceos locum tribuenti. Fructifi- 

 cationem autem si respicimus, longe inferiori gradu quam hi sunt collocan- 

 di. Ex hac re sequitur, si in generibus disponendis maxima vis merito 

 thallo tribuitur, Usneaceos principatum tenere et Cladoniaceos proximo ordine 

 sequi necesse esse ; si autem naturae magis est consentaneum , apothecia prae- 

 cipue respici, illos seriei apotheciis Parmeliaceis, hos Lecidineis insignis prin- 

 cipes censeri. Illud si facimus, hae plantae affinea, si hoc, analogue ha- 

 bendae sunt; utrum sit rectius, dijudicent alii, qui in hac re magis sint 

 versati. Omittere tamen non possumus, differentiam inter Usneaceos et Cla- 

 doniaceos neque tarn stabilem esse neque tantam, quanta vulgo in lit iris est 

 proposita et e speciebus Europaeis videtur, sed formis intermediis eos a- 

 deo confluere, ut ultimis quoque annis Usneaceorum species pro Stereocaulis 

 sint habitae et fere sola vera differentia in apotheciis Usneaceorum subpelta- 

 tis semper plants et Cladoniaceorum mox cephaloideis reperiatur. Cum Sphae- 

 rop/toroideis autem ob form, mi thalli modumque crescendi nee non habitum 

 congruentem certa adest analogia, et inter varias utriusque tribus species 

 similitudo exstat satis eximia. 



At haec hactenus; jam ad genera, de quibus hoc loco quaeritur, 



speciesque eorum describendas et limitandas nos convertamus. 



. 



