356 



Planta habitu molli, apotheciis mimitis et semper lateralibns, colore e. s. p. 

 in regionibus septentrionalibus silvaticis et subalpinis semper facile distincta, sed 

 in alpibus ad torrentes nlpinos etc. vix a St. alpino tute dislinguenda. Pode- 

 tia solitaria 1. caespites laxos formantia, ad 3 usque unc. alta, adscendentia, tere- 

 tia, valida, apice praecipue ramosissima, ramis tandem recurvis, basi omnino 

 libera *). Phyllocladia in latere superiore densissima, in inleriore subnnlla, sem- 

 per rotundata et inciso-crenata, lobis crassiusculis et pallidioribus. Cephalodia 

 minuta, sessilia , subglobosa, fere aeruginosa. Apothecia semper lateralia, primo 

 suburceolata et margine pallidiore cincta, tandem subglubosa margine excluso: 

 discus primo dilute, dein obscure fuscus. Asci inflato-clavati; sporae aciculares, 

 3-septatae, rectae I. curvulae, hyalinae, 0,022 36 m. m. longae et 0,002025 

 in. in. latae. Spermogonia in marginibus phyllocladiorum sita, punctiformia, 

 nigra; spermatia elongato-linearia, recta, 0,004 5 m. m. longa. 



Obs. 1. Dillicillimum sane est dijudicare, utrum hanc speciem an St. 

 paschale plerique veteres sciptores sub nomine Lich. 1. St. paschalis intellexe- 

 rint, quum has plantas vulgo conjunxerint. Ad St. tomentosum spectare tamen 

 nobis videntur omnia synonyma, quibus loca natalia in ericetis, ad terram 

 inter graminum culmos e. s. p. allata sunt, nisi expressis verbis caulis gla- 

 berrimus eis tribuitur. 



Obs. 2. Figura HOFFMANNI a FRIES dubitanter ad St. tomentosum 

 relata adeo e<st prava, ut a SCHAERERO pro St. coralloide sit habita et a MAS- 

 SALONGO ut figura optima St. paschalis citetur; ob apothecia semper lateralia, 

 squamulas cinereo-caesias e. s. p. earn St. tomentosum sistere persuasum nobis 

 habemus. Nonne St paschale in MASSAL. Mem. Lich. p. 74 ad hanc quo- 

 que pertinet speciem? Haec sententia tarn judicio ejus de figura citata probatur, 

 quam ea re, quod descriptio sporarum, ni fallimur, e specc. in FL. D. L. n. 19!) 

 exhibitis est desumpta, sub quo numero et St. tomentosum fertile et St. paschale, 

 ipso FLOEHKEO teste, semper sterile sunt divulgata. Si ita sese res habet, decla- 

 ratur quoqne, quomodo potest Cel. MASSALONGO affinnare, sporas sui St. pa- 

 schalis esse iis St. coralloidis niulto minores, quod sane in St. paschale verum 

 non quadrat. Sporae autem St. tomentosi in FL. D. L. n. 199 A. (in exempl. 

 saltern a nobis viso) non sunt satis evoluta , quare verba illius auctoris facile 

 declarari possunt, ut etiam Cel. KOEHBERI St. tomentoso sporas subinconspi- 

 cttas tribuentis. 



*) Hvpotliallmn hujus specie hoc inodo describit Cel. KOEBBER: -Der Prototliallus dicser Species 

 bildet eine diclit anlicgende oft mil Ephebe durchzogene Kruste und bedeckt z. B. auf dem Basalt des 

 keuligen Buchberges klaftenveite Strecken des Subsirats.* 



