385 



Quae a me in hunc modum emendantur: 



Arbingas Ingos tela arbingano- 

 |iu Ingom dohtrim daedun 



anu Vodurides staina. 

 et vertuntur: 



Heredes Ingae commodum heredum adju- 



mentum Ingis filiabus fecerunt 



in Voduridis lapide. 



i. e. : Heredes Ingae consilium inierunt e re sua familiari, quae opus 

 essent, Ingis filiabus commode subministrandi; quod consilium, 

 quo major auctoritas et fides ei afTerretur, in Voduridis lapidem 

 incidendum curarunt. 



Hanc inscriptionis partem Munchius, ut jam indicavi, explicari posse 

 negavit. Opinatur tantum exstitisse: heredes et filia aliquid in Voduridis 

 lapidem incidi jusserunt. Mihi quidem persuasum est, Munchium ipsum, 

 si literis illis mutis nimium non tribuisset, et imprimis, si primam secun- 

 dae lineae syllabam ad antecedens vocabulum retulisset, aliter judicaturum 

 fuisse; nodus enim quaestionis, ut ita dicam, in hac ipsa syllaba inest, quo 

 soluto, ceteri facilius, ut mihi quidem videtur, solvi possunt. Quod si in 

 solvendis iis rem acu non plane tetigero, sed in quibusdam peccavero, id 

 ipsum velint mihi legentes pro sua humanitate condonare, iterum iterumque 

 rogo. Nunc ad singula quaeque exponenda et expedienda aggredior. 



1. Arbingas Ingos, i. e. heredes Ingae. Vocabulo arbingas non 

 utitur Ulphilas, sed ejus loco arbjans, e singular! arbja. Vocabula autem 

 gadiliggs (gg=ng), consobrinus , et sJcilliggs, minimus solidus, probant deri- 

 vata, desinentia in iggs, antiquae Gothorum linguae non omnino defuisse; 

 uncle arbingas illud gothice quoque reddi potuisset arbiggos. Ingos, femi- 

 niuiim nomen, puram genitivi formam exhibet, atque gothice scriberetur 

 fggos. Nomen Inga majoribus nostris ignotum non fuit '), neque hujus 

 aetatis hominibus ignotum est. 



2. Tel arbinganojiu, commodum heredum adjumentum, i. e. commo- 

 dum adjumentum ex opibus heredum afferendum. Prioris vocabuli poste- 

 riores literae mutilatae sunt, ut, quae vere fuerint, ex ipsa inscriptione in- 

 dagari non possit. Conjectura igitur opus fuit, qua facta, nullas inveni 

 aptiores, quae restituantur, quam e et /, ita ut totum vocabulum fiat tel, quod 



1) Vide Liljegren, Runurkunder, N:s 496498, 52G, 712, 2009, 2010, al. 



