387 



duride , quod in priore parte inscriptionis legitur, et quod a gahalaiban toto 

 coelo differt, hocce nomen proprium firmae, quae vocatur, esse declinationis 

 satis superque probat. Itaque accusativus hujus nominis, quod, ut opinor, 

 in silva equitantem significat, in declinatione pure Ulphilana foret Voduridi 

 in declinatione Norrsena Voburibi, nominativus autem in hac Voburibir, et 

 in ilia Voduridjis. 



Jam supra dixi linguam, qua haec inscriptio composita est, lingua 

 Norraena multo antiquiorem esse, et vestigia servare, quae aetatem linguae 

 Ulphilanae fortasse superent. Quo igitur ratio, quae inter has linguas in- 

 tersit, melius sub oculos cadat, primurn ipsam inscriptionem eamque emen- 

 datani repetam, deinde in linguam Ulphilanam, turn in Norrsenam verbo 

 tenus, quantum fieri potuit, conversam earn in medio, subjunctis animadver- 

 sionibus, proponam. 



A. 1. Ek Vivama l ) after Voduride, vitan 2 ) gahalaiban, vorahto. 



2. Ik Vivama afar Voduridi 3 ), vitan gahlaiban, vaurhta. 



3. Ek Vivami eptir Vodurifli 3 ), vita 4 ) felaga 5 ) orkta 6 ). 



B. 1. Arbingas Ingos tela arbingano})U Ingom dohtrim daedun anu Vodu- 



rides staina. 



2. Arbiggos 7 ) Iggos gatila 8 ) arbiggaanst 9 ) Kggom dauhtrum tavide- 

 dun 10 ) ana Voduridjis 3 ) staina. 



3. Erfingjar Ingu scemiligt ") erfingjahald 12 ) Ingum doetrum gerdu a 

 Voduriflis 3 ) steini. 



1) Vide supra. 



2) Inscriptio vitiose habet cite'. 



3) Vide paulo supra. 



4) Cfr Eddam Saemundi, Brynhildar-Qvida I, stropli. 20 (24) et imprimis Sigurdar-Qvi'da III, Upp- 

 fylling, sub finem. Alias foret vitran. Priore loco Editio Havniensis, 1818, viti pro verbo habet, quod 

 milii minus placet. 



5) Gahalaiban in Norrsena lingua obsolevit. 



6) Servata litera k. 



7) Pure gothicum est arbjans. 



8) Pro tila, quod obsolevit. 



9) Conjectura facta, quum arbigganep nimis audacter positum videri posset. Cfr 1 Cor. 16, 3. 



10) Sic pro simplici dedun, quod apud Ulphilam nisi compositum non invenitur. 



11) Pro tilt; efr Lokaglepsa, stroph. 38, et Saga Olofs Konungs ens Helga, Christianiae 1853, 

 pag. 287. 



12) In lexicis frustra quaeritur, indoli tamen linguae non refragatur. 



