389 



Nuni filiae Voduridis et Ingae hereclitatem quandam ab ipsarum pa- 

 tre rclictam ceperint, cle hoc inscriptio tacet; eas vero a matre non cepisse 

 pro certo haberi potest: si cepissent enim, vel si capere per leges ipsis 

 licuisset, quid inscriptione opus fuit? Heredes igitur Ingae, quum viderent 

 filiabus ejus aut nihil aut parum bonorum ad victum cultumque parandum 

 superesse, hanc inopiam consilio suo, quod majoris fidei causa lapidi Vo- 

 duridis inscriptum fuit, commode sublevare voluerunt. 



Sola hac via, ut mihi videtur, haec inscriptionis pars huj usque causa 

 explicari possunt. Quae explicatio si quibus minus placuerit, meliora edo- 

 ctus in illorum sententiam discedere non dubitabo. 



Quum ex argumento inscriptionis, turn ex ipsa literarum figura et 

 forma temporis quoddam spatium inter utraiuque inscriptionis partem inci- 

 sam praeteriisse concludi potest. Prior inscriptionis pars magnis iisdemque 

 pulchris et perspicuis literis incisa est et de inortuo Voduride tantum agit. 

 Haecce pars paulo post mortuum Voduridem in lapidem ante pedes scul- 

 ptoris jacentem incisa fuit. Altera pars, Inga mortua, incisa est. Laj)is turn 

 intervallo quodam temporis erectus steterat, et quum, ut opinor, pietas 

 prohiberet, ne novae inscriptionis causa eum everterent, erectus quoque sta- 

 bat, dum altera haec inscriptio inciditur. Turn sculptori partes suas agere 

 difficilius erat. Fortasse et alius fuit sculptor, qui rem minus bene callebat. 

 Hinc factum est, ut literae hujus partis negligentius incisae et lineae plus 

 justo curvae appareant. Et quum plures literae in hoc latus lapidis inciden- 

 dae essent, providendum erat, ne spatium deficeret. Hinc minores illae 

 literae exstiterunt. 



Professor Munch recte monuit, in priore inscriptionis parte reperiri 

 alliterationem, quae dicitur. Itaque haec pars poesin indicat, quod de po- 

 steriore parte jure ac merito dici non potest. 



Quaeritur denique, cui aetati inscriptio debeatur. Munchius hanc 

 aetatem adeo remotam putat, ut, si veri simili quodam modo earn invenire 

 velis, usque ad annum quingentesimum post Christum natum regrediendum 

 tibi sit. Si statuerimus , inquit, inscriptionem exeunte p. Chr. n. seculo 

 quinto compositam esse, earn non majorem annis quam par est, sed fortasse 

 minorem adipiscemur. Cujus rationi nihil est quod contradici possit. 



*50. 



