t}t NAAiMLIJST VAN 



BRic. Em. Syst. I, Pars 2, p. 413, N*. 86. De 

 Snuitkever van de Paardezuring. 



Olivier, Ent, Tom. V. No. 834, p. 126, pi. 27, f, 391. Cur% 

 cuLio RHyNCHAENUs Rumich, 



Kemeekcn, De kop rond , en, even als de fnuit, 

 zwart; het borstfiuk rolrondachtig , en veel fmaller, dan 

 de grijsachtige dekfchilden , met twee digt bij elkander 

 ftaande, foms in elkander loopende, ftrepen ; de dekfchil- 

 den geftippeld , geftreept , grijsachtig , met zwarte vlek- 

 jes ; het lijf van onderen zwart. Lengte omtrent 3 

 lijnen. 



IVoonplaats Op de paardenzuring. 



Voortteling, Het wormpje maakt, aan de onrferzijde 

 der bladeren, een netswijs nestje, waarin het zijne ge- 

 daanteverwisfeling ondergaat ^ en als kevertje voortkomt. 



12. C. QuERCus. Linn, Spec* 25 , p. 1760. Fa- 

 bric. Ent, Syst, I, Pars 2, p. 412, N"^. 7^, Het 

 Snuitkevertje der Eiken. Rynchenc du Ch6nc. Der 

 Eichenrusfelkafer. 



Olivier, Ent, Tom. V, No. 834, p. 133, pi. 33, f. 506. Cur- 



CULIO RHUNCHAENUS querCUS, 



Kenteeken. De fnuit dun, bruin; de fprieten geel; 

 het borstftuk zwart, geftippeld, langs de zijden geelach- 

 tig, en over het midden eene ftreep van dezelfde kleur , 

 die fomtijds als uitgewischt zich vertoont ; de dekfchilden 

 rosachtig , met drie geelachtige ftrepen ; het lijf van 

 onderen bruin; de pooten roodachtig. Lengte i lijn. 



Somtijds is de grondkleur der dekfciiilden donkerbruin, 

 en de fere pen op dezelve wit. 



IVoonplaats, Aan de onderzijde tusfchen dc ribben 



der 



