NEDERLANDSCHE INSECTEN. 413 



Eigenfchappen. De maskers van dit infect (door de 

 Engelfchen botts genaamd) hechten zich met het voorfte 

 gedeelte van derzelver lijf , hetwelk veel naar de kern der 

 dadels gelijkt , aan den binnenden rok der maag , zoo 

 diep en in zulk een groot getal vast, dat zij niet alleen 

 aan de paarden hevige pijnen en volkomene verkwijning, 

 maar met het doorknagen der maag zelve niet zelden een* 

 gewisfen en fmartelijken dood vcroorzaken; ter beteuge- 

 ling en voorkoming van welk gewigtig onheil men thans 

 een zeer vermogend hulp- en geneesmiddel in het inwen- 

 dig gebruik van het oleum pyro animah dcpuratum 

 (voorheen ondcr dien van oleum animah DlppelU be- 

 kend) gevonden en dikwerf met den besten uitflag aan- 

 gewend heeft. 



3. O. HAEMORRHOiDALis. Linn. Spec. 4, p. 2810. 

 (wordt bij Fabricius in zijn Entom, Spt. T. IV, 

 p. 232 , No. 7 /S, als eene verfcheidenheid van den Oes- 

 trus Equi , doch in deszelfs Syst. AntUat , p. 289 , 

 No. 7 5 als afzonderlijke foort opgegeven). De Aars- 

 horzel. Die Mastdarmbremfe. 



Clark, in de Transact, of the linnean. Society, t. Ill, p. 377, 

 tab. 23, Sqq. fig. 10—13, 



Kenteeken, De vleugels ongevlekt en donkerbruin, 

 het achterh'jf zwart, van hetwelk het grondftuk wit, 

 doch de punt of het uiteinde hoogrood is. 



WoonpL en Voortt. Naar men meent, vooral in den' 

 endel- of regtendarm van het paard , werwaarts zich dit 

 infect echtei: niet door den aars begeeft, maar in de in-' 

 gewanden der paarden uit de eitjes ontftaat, welke door 

 deze horzelfoort meestal op en aan de lippen der paarden- 



