L I T E R A R I A. 13 



Dum in ip fius templo quisque dicit: gloria F 



Verum enimvero ipfis vocabulis D>b&T^3> de qui- 

 bus infra agendi locus eric, Sacerdotes etLevitae 

 non videntur innui. 



Vestitus autem fanctus 9 quo induti Jehovam 

 adorare jubentur Principes, apte quidem in Le- 

 vitas ec Sacerdotes quadrat (i); magis vero car- 

 minis laudi confulere nobis videmur , fi haec 

 verba de Proceribus quibuscunque Israelita* 

 rum* five tribuum Principibus, dicta cenfeamus^ 

 quibus ceteroquin vestitus fanctus non erat 

 proprius. Sic vero demum fumma vis erit in 

 tota allocutione , fi Principes till dicantur , 

 facerdotum ad inftar, Jehovam in fancto yes- 

 titu venerari: dum contra Poeta Ley it as et 

 Sacerdotes, illo Temper vestitu utentes, minus 

 apte ea formula allocutus fuisfet. Atque hoc 

 inde etiam videtur magis probabile, quod in 

 locis parallelis, fimilique contexta oratione, for- 

 mula eadem metaphorica populi tribus (2) , ipfe* 

 que populus ad Deum venerandum excitantur (3). 



Neque fane negligenda est haec carminis ip- 

 fius ratio , quae inprimis favet nostrae fententiae. 



Vix 



(ij Vld. 2 Chron. XX. 21. coll. Exod. XL. 13. 

 (a) I Chron. XVI. 28, 29. coll. Pf. XCVI. 7-9. 

 (3) Pf* CX, 3. 



