4 PRAEFATIO. 



fincera , fublimibusque fenfibus inftructa ipforuitl 

 Mufa! 



Si quam unquam , Hebraeorum fane poefin , 

 Deum inter et homines habeamus oportet coe- 

 lestem quad internuntiam. Verfatur nimirum in 

 rebus five divinis five humanis eo modo celebran- 

 dis , quo coelum conjungit et terram. 



Nam , cum Deum celebrat orfiniufii rerum 

 potentisfimum dominum ac moderatorem, eo ip- 

 fo celebrando, hominem ad Deum facile ad- 

 ducit. 



Cumque rerum feu phaenomenorum terres- 

 trium laudes extollit , altius ascendit , ipfum- 

 que hominem fupra mortalia pot^st evehere. 

 Quam majestatem frustra quaesieris in aliarum 

 gentium antiquarum poefi. 



Hanc autem fublimitatem ea maxinie He- 

 braeorum carmina fpirant, quae in magnifiers 

 rerum naturae fpectaculis depingendis verfantur. 

 lis enim carminibus poetae elatos illos omnes 

 infuderunt fenfus, quibus ipfi intus calescebant 

 et commovebantur. 



Atque haec nobis reputantibus , et Jobeidis 

 auctor et Davides animum fubeunt inprimis ; quo- 

 rum carmina hujus generis fi perpendimus, ne- 

 cesfe est confiteamur: 



Est Deus in nobis , agitante cakscimus illo! 



In 



