O R A T I 0. 9 



\i singular! juvenis animum cxcrccbat , ut sum- 

 mo illud ardorc amarct ct prosequeretur , ut- 

 quc amoris illc et admirationis scnsus animum 

 agitaret mcntique alacritatem conciliarct atque 

 fcrvorem , qui sublimia quacquc gignere solct. 

 Ita Lauram pulcherrimam, illius tempoiis mu- 

 licrcm , ut primum adspcxerat , quern admodum 

 plurcs ante eum , ; ita ipse continue ejus amore 

 deperibat , scd quod Pctrarchae proprium , 

 amor ille non languesccbat , etiamsi sibi persua- 

 sum haberct, eum omni spe esse destitutum : non 

 torpescebat etiam postquam fatis Laura succu- 

 buerat,nec infelix requievit unquam. Astidcm 

 ille amor , eum a vulgi consortio segregavit , 

 ct dux , ut ipse fatetur , viarum omnium tor- 

 penti ingenio calcar admovit ac semisopitum 

 animum excitavit (5). Mox cum sive natu- 

 rae impulsione, seu parcntis hortatu libros 

 Ciceronis in manus sumsisset, (6) eccc quern 

 Sorgiae fons in Clausae valle adeo com move- 

 rat: quique Laurae specie captus, 



'Arsit ut ad magnets pinea taecla Deos ; 



pari ardore Ciceronem complexus est, cujus 

 Icclione satiari non potuit, nee cum minus, 



quam 



