30 tt A T I O. 



tern sermonis desidcramus et verbis offen- 

 dimur, quae recentioris aetatis colorcm re~ 

 ferant, reputandum, ejus aetate et postea 

 quoque opinionem apud Italos viguisse , La- 

 tinuiit sermonem non minus sibi esse pro- 

 prium ? - quam antiques Romanos suos esse 

 populares crederent. (35) Quoties vero 

 de rebus magni niomenti agit , quibus ip- 

 sius animus erat commotus, toties ejus ora- 

 tio tarn pure et eleganter fluit, tarn item 

 gravis est et vehemens, ,ut onines omnino 

 Seculi XtV. et XV. scriptores superaverit, et 

 abunde ostenderit, se antiquos in succum 

 plane et sanguinem redegisse. Cujus rei 

 egregium documentum exstat in nobili ilia 

 ad Urbanum V. epistola de sede ecclesiac 

 Avenione Romam transferenda (36). An- 

 tiquos legerat et commentatus erat , ut ingenium 

 una cum animo excoleret ; sed pulchri venus- 

 tique sensu ductus , dictionis elegantia et ora- 

 tionis pulchritudo ei simul cordi erant. An- 

 tiquorum orationem scribendo cum delectu 

 esse imitandiun censebat; sed cos praeterea 

 tractandos docebat tanquam doctrinarum et 

 sapientiac fontes, unde percipi posset, quid 



olim 



