64 ' C0MMENTATIO 



denegaverat ("i). Nutic nova ei aderat can- 

 tandi materia,- eaque hilaris ac laeta (2). Nunc 

 igitur non amplius folivagus , in defertis ober- 

 rans, vel mifere ab. impiis regis aulicis. vexa- 

 tus, fed, id quod fuerat precatus , ad ipfius Je- 

 hovae akare , in Sionjs monte , coram numerofo 

 frequentique Dei cultorum coetu , ec nabliis , 

 tubis, tympanis, tibiis, citharisque laete acci- 

 nentibus, Jehovam, qui vehitur per coelos, 

 coelos antiques," laudare poterat ac venerari. 

 Complura igitur cantoribus facris tradidit carmi- 

 na, publico huic cuhui unice deftinata; quae, 

 cum varii argument! et ad peculiares opportu- 

 nitates compofita esfent, omnia eo infervirent, 

 ut Jehovae benignitatem , magnificenciam , ac po- 

 tentiam infinitam agnoscerent, colerent, et ce- 

 Jebrarent Israelitae (3). In hisce carminibus 

 noster , quern mox tractabimus , Pfalmus , non mi- 

 nimum obtinet locum. Depingitur enim hie 

 non tantum gravisfima tempesras, fed omnium 

 maxime celebratur immenfa majestas divina, in 

 horrendis tonitruum fulminumque effectibus exi- 

 mie declarata. Quantum vero haec carmina 



no- 



CO /y. xxr. 4 . 



(2) Pf. XLI. 4- cf. Pf. LXVIII. 



(3) Hue pertinere videntur Pfalmi I. XV. XX. XXJH. 

 XXIV. XXIX. XCil. XCIII. XCV. XCVI. XCVII.CV. 

 CXXX. CXLV. 



