L I T E H A R I 4U, r j 7* 



foleant tempestates(i), et quorum arbores, par- 

 tim fulgurum ictibus fractae, parcim ventorum 

 ac tonitruum vi agicatae fuerint : turn nobis non 

 valde mirum accidie, hos ipfos montes , tre- 

 mulo undabundoque motu mover! fuisfe vifos(a)* 

 Poetam autem his montibus faltum aliquem affin- 

 xisfe, ob terrorem, quern fingulis rebus tempes- 

 tas incuteret, hoc fane nobis veri videtur dis- 

 fimile. Est tamen hoc loco aliquid fimul confic- 

 tum et e vivida Poetae imaginatione petendum, 

 Adest enim vituli faltantis bovisque feri compara- 

 tio. Hanc vero imaginem , ex nostra cogitan- 

 di fentiendique ratione dijudicatam, nimis for- 

 fitan audacem haberemus ; immo displicerec mag- 

 nopere ilia vituli commemoratio. Si vero repute- 

 mus , fummum esfe Orientalibus phantafiae vigorem 

 magnamque adeo in utendis imaginibus licendam ; 



fi 



(1) Quod exceris etiain poetis baud incognicutn 

 fuic: 



99 Auc Atho auc Rhodopen auc aita Ceraunia telo 

 Dejicit" etc. Virgil. Georg I. 331 feqq, 



(2) Qni terrae motum (latuere malint, perpendant, 

 tali interpretandi ratione multura de tempestatis vehe- 

 mentia detractum iri. Accedic, quod in Carmine hu- 

 jus terrae motae raentio non reperitur. Seotentia, quain 

 nos propofuimus, confirmatur iis, quae leguntur apud 

 D e r h a in , Godgel. Natuurkunde , p. 143. 



