L I T E It A R. I A. 13 



rerum naruram carminibus defcribemes , non inge- 

 niofe eamimitancur, ipfique manent immoti ac fri- 

 gidi; fed contra , nobis palam confpiciendum 

 praebent intimum pectus commotum , ut ipfi 

 nos percipiamus ac penicus femiamus, quid 

 fenferint vates , cum carmina funderent. Lae 

 tarn celebrantes naturae condidonem poetae prae 

 gaudio exfultant , et nos laetamur cum iis. Con- 

 tra in horrendis naturae fpectaculis carmine 

 praedicandis inrimam aniini venerationem osten- 

 dunt, nobisque venerabundam admirationem vel 

 ftupendum incutiunt horrorem. In carminibus 

 igitur Hebraicis dijudicandis non tantum ipfam 

 orationem , fed multo magis poetae animum at- 

 tendere nos oportet, e quo orationis vinculura 

 explicetur. Ex eadem aiFectionum vehementia, 

 fententiarum , qui dicitur, paralelismus ortus vi- 

 detur; qui, quantam gravitatem orationi pondus- 

 que afFerat, dici vix potest, quidqaid enim 

 amant vel averfantur, aut quomodocunque ve- 

 hementer funt affecti , id et aflimiando ec con- 

 trarium negando, et digrediendo redeundoque 

 ita amplificant oratione, ut fenfus animi eos- 

 dem femper recurrentes in verbis audire tibi vi- 

 dearis." (i) Legat quis nativam illam et incom- 



pa- 



(t) Quod verisfime de Arabibus dixie Doct. Para- 

 vius, I. 1. p. 46. 



