L I T R R A R J A. II 



ramus divinicatem (i). Scilicet Hebraea poe- 

 fis, ah omnibus, quibus abundant Graeci, Deo- 

 rum iabulis aliena, in Jehova celebrando utitur 

 quidem fictionibus ; qualisi enim poefis fine fin- 

 gendi liberate? fed parcius, castius, pruden- 

 tius, fictionibus nimirum elatis, grandibus, mag- 

 nificis, de rei dignitate nil detrahentibus. Huma- 

 nas quidem actiones, afFectus motusque Jehovae 

 adfcribuntur, fed nil fublimius Deoque dignius 

 protulic ulla poefis. Et quod maximum, in 

 fublimitate fumma (ingularem quandam in hisce 

 admiramur fimplicitatem rationemque incomptam. 

 Dum in tentoriis habitabant, Deum celebrabanc 

 coelos extendentem tentorii inftar, cujus cor- 

 tinae atrae funt nubes (a). Quern in taberna- 

 culo Regis inftar colebant Israelitae, eum, in 

 coelis omni magnificentia et excelfitate indutum, 

 ministrorum coelestium choro ftipatum et Che- 

 rubis ve^ctum, fibi fingunt poetae (3). Et in 

 tempestatibus ipfum Jehovam in nubibus prae- 

 fentisfimum fibi repraefentant , cui fulmina mi* 

 nistrant, fuoque jusfu emittuntur atque percu- 



tiunc, 



(1) Cf. Lowch, p. 168. 



(2) Cf. Job IX. 8. Pf. CIV. 2, XVIII. 12, 13. Jef. 

 XL. 22. XLIV. 24. 



(3) Pf. CIV. 18. pasfim. cf. CI. Pareau, Mjth. S. 

 C. interpr. p. 92 , 93. 



