t* t t E it A R I A* 25 



C A P U T II. 



iNDOLES POCSEOS DAVIDICAE , INPRIMIS BJUS , 

 QUAE IN RERUM NATU11A VKRSATUR. 



t)e t)ttvide ejusque i 



Quae hactenus de univerfa Hebraicae poefeos 

 ratione confideravimus, ad nostrum exponenduttt 

 carmen Davidicum eximie valent. Ancequant 

 vero hujus pertractationem aggredi nobis liceat, 

 aliud quid restat, idque non minimum fane* 

 Scilicet, quod fponte cuique patet, temporum 

 diverforum ratio, fingulorum poetarum conditio, 

 ipfumque ingenium poeticum, pro infinita hu- 

 manae indolis diverfitate longe diverfum, mi- 

 ram in Hebraeorum carminibus conflituerunt fen- 

 fuum, conceptuum^ afFectuumque varietatem(i)- 

 Singula igitur carraina ad fingulorum vatum in- 

 dolem et conditionem videntur dijudicanda* Ed 

 Davides quidem, dotibus quibusdam fibi unice 

 propriis cum gauderct, ideo, priusquam pro- 



ce- 



(i) Cf. Cl. Parean, In ft. Intp. V. T* p. 428. 

 C a 



